Sabit gelirli vatandaşların yaşadıkları sorunların araştırılarak bu sorunlara yönelik çözüm önerileri geliştirilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Öte taraftan AKP, sosyal güvenlik sistemini de maliyet odaklı bir yapıya dönüştürerek sosyal devletin koruyucu şemsiyesini zayıflatmıştır. Sosyal güvenlik sistemindeki reform görünümlü makyajlarla maliyetler bireylerin omzuna yüklenmiştir. Emeklilik yaşının yükseltilmesi, prim gün sayısının artırılması ve Bireysel Emeklilik Sistemi (BES) gibi piyasa temelli çözümlerin teşvik edilmesi, devletin sosyal güvenlik konusundaki sorumluluğunu daraltmıştır. Çünkü AKP iktidarının 2003'ten bugüne yürüttüğü "muhtaçlık" politikası, yurttaşların insan onuruna yaraşır bir yaşam sürmesinden ziyade yoksulluğun sürdürülebilir ve yönetilebilir olmasını öngörmektedir. Devletin sosyal yapısını tasfiye etmeye yönelik bu politika, emek sınıfı başta olmak üzere toplumun bütün kesimlerini ve doğal olarak emeklileri de derinden etkilemektedir.

İktidarın büyüme hedefleri içerisinde yer vermediği emeklilerimiz içselleşmiş yoksulluk içerisinde tamamen hayata tutunma mücadelesi vermektedir. İktidarın emeklileri ülkemize yük gören hesaplamaları, hakları olan kazanımları lütuf olarak göstermesi onur kırıcıdır. Şurası bir gerçektir ki, AKP'nin reform adıyla topluma pazarladığı emeklilik sistemi bugün derin bir krizdedir. Türkiye'de emekli maaşları, enflasyon karşısında erimiş, milyonlarca emekli açlık sınırının altında bir gelirle yaşamaya mahkum edilmiştir. Bu haliyle Cumhuriyetimizin ikinci yüzyılının ilk sayfası ne yazık ki emekliler için "sefaletin yüzyılı"dır.

Bugün emekli maaşları, adil bir yaşamı sağlamaktan uzak, yoksulluk ve açlık sınırlarının altında belirlenmiştir. Enflasyon karşısında eriyen maaşlar, emeklilerin temel ihtiyaçlarını dahi karşılayamayacak seviyelere düşmüştür.

TÜİK de enflasyon verilerini çarpıtarak bu süreçte suç ortaklığı yapmaktadır. Oysa enflasyon, sadece rakamsal bir veri değil, yaşam kalitesindeki ciddi bir gerilemedir ve bu gerileme halk tarafından her gün daha fazla hissedilmektedir.

Emekli aylıklarının bugün sefalet düzeyine düşmesinin sebebi bir diğer sebebi de AKP iktidarı tarafından 2008'de çıkarılan 5510 sayılı yasadır. 5510 sayılı yasada, emekliler açısından aylık bağlama oranları yüzde 70'ten yüzde 35'e düşürülmüş, büyümeden verilen refah payı oranı da yüzde 100'den yüzde 30'a indirilmiştir. Böylece 202'ü "Emekliler Yılı" ilan eden Cumhurbaşkanı! Recep Tayyip Erdoğan eliyle emekliler sefalette eşitlenmiştir.

İşbu gerekçelerle, başta emekliler, ücretliler, dar gelirliler ve dezavantajlı gruplar olmak üzere sabit gelirlilerin yaşadığı sorunların çözümü ve yoksulluğun önlenmesi için alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz.