Munzur Üniversitesi öğrencisi bir kadının kaybolması üzerine yürütülen soruşturmaya yönelik iddiaların tüm yönleriyle araştırılarak sorumlu kişilerin tespit edilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Genç bir kadının kaybolduğu ilk saatlerin ne kadar kritik olduğu bilindiği halde, yaşadığı mahallenin çıkışındaki mecburi güzergahta bulunan tek MOBESE kamerasına dahi bakılmamıştır. Rojwelat'ın minibüslere binerek Hasankeyfe gittiği gerçeği, devletin devasa istihbarat ve güvenlik ağıyla değil, ailenin kendi imkânlarıyla minibüs şoförlerini tek tek bulup konuşmasıyla ortaya çıkarılmıştır.

Ailenin ve kadınların ısrarlı çabaları sonucunda Rojwelat'ın cansız bedenine 12 Şubat'ta Hasankeyf Baraj Gölü'nde ulaşılmış ve soruşturma, dosyanın üzerine "intihar" denilerek kapatılmak istenmiştir. Ancak otopsiyi gerçekleştiren adli tıp uzmanının aileye verdiği bilgi, korkunç bir gerçeği yüzümüze çarpmaktadır: Rojwelat suda çok kalmamıştır ve ölümü kaybolduğu gün değil, pazar günü (bulunmadan bir gün önce) ikindiden önce gerçekleşmiştir. Yani Rojwelat, kayıp olarak arandığı ilk iki gün boyunca hayattadır.

Cansız bedeninin bulunduğu alanın hemen yanı başında bir jandarma kulübesi ve müze müdürlüğü binası bulunmaktadır. İki gün boyunca o bölgede olan genç bir kadının jandarma tarafından "fark edilmemesi" hayatın olağan akışına aykırıdır. Bölgede bu binalar olmasına rağmen dosyaya hiçbir kamera kaydı konmamış, Rojwelat'ın minibüslerdeki görüntüleri ve şahsi telefonu ailenin ısrarlı taleplerine rağmen kendilerine verilmemiştir. Sorumluluğu bulunan, kameraya dahi bakmaya tenezzül etmeyen polisler hakkında yapılan suç duyurusunda ise jet hızıyla "kovuşturmaya yer yoktur" kararı verilerek kolluk bir kez daha zırha büründürülmüştür.

Rojwelat Kızmaz'ın ölümünü, arkadaşı Gülistan Doku'nun dosyasından bağımsız bir "ihmal" vakası olarak okumak mümkün değildir. Nitekim, yıllarca kadınların ısrarına rağmen üstü örtülmeye çalışılan Gülistan Doku dosyasında bugün gelinen aşama, şüphelerin ne kadar haklı olduğunu kanıtlamıştır. Altı yılın ardından dönemin Tunceli Valisi'nin gözaltına alınması, oğlunun tutuklanması, yine hastane baş hekimi ile kimi polislerin de bulunduğu 11 kişinin tutuklanması; bu coğrafyada kadınların tesadüfen kaybolmadığını, üst düzey kamu görevlilerinin, bürokrasinin ve kolluk ağının delilleri karartmak için nasıl organize bir şekilde çalıştığını gözler önüne sermiştir.

Rojwelat Kızmaz dosyasındaki ihmaller zinciri; arama çalışmalarını bilinçli olarak geciktiren, delilleri karartan ve etkili bir soruşturma yürütmeyen yetkililerin, benzer bir "örtbas" pratiğini Batman'da devreye soktuğunu göstermektedir.

Rojwelat Kızmaz'ın kaybolduğu süreçte görevini yapmayan kolluk güçlerinin açığa çıkarılması, delillerin akıbetinin sorgulanması ve bu şüpheli ölümün Gülistan Doku dosyasındaki "organize suç ağı" ile bir bağlantısı olup olmadığının tüm şeffaflığıyla Meclis çatısı altında araştırılması elzemdir.