Glifosat etken maddeli tarım ilaçlarının kullanım ve ruhsatlandırma süreçleri ile etkilerinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Dünya Sağlık Örgütü'ne bağlı Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı'nın glifosatı "insanlar için muhtemelen kanserojen" olarak sınıflandırması, bu maddenin yalnızca tarımsal bir girdi olarak değil, aynı zamanda önemli bir halk sağlığı meselesi olarak ele alınması gerektiğini göstermektedir. Buna karşılık bazı uluslararası kurumların farklı değerlendirmelerde bulunması, konunun bilimsel belirsizlik taşıdığını ve ihtiyat ilkesinin uygulanmasını zorunlu kıldığını ortaya koymaktadır.

Glifosatın yalnızca üreticiler açısından değil, tüketiciler açısından da risk oluşturabileceği değerlendirilmektedir. Tahıllar, bakliyatlar, sebzeler, meyveler ve işlenmiş gıdalar yoluyla yurttaşların bu maddeye düşük dozlarda fakat sürekli biçimde maruz kalıp kalmadığı yeterince bilinmemektedir. Özellikle çocuklar, hamileler, yaşlılar, kronik hastalar ve bağışıklık sistemi zayıf bireyler açısından bu maruziyetin etkileri ayrıca araştırılmalıdır.

Bilimsel çalışmalarda glifosatın bağırsak mikrobiyotası, mineral dengesi, hormonal sistem, karaciğer ve böbrek fonksiyonları, kanser riski, nörolojik hastalıklar ve bağışıklık sistemi üzerindeki olası etkilerine dair farklı bulgular yer almaktadır. Bu bulguların Türkiye'deki kullanım miktarları, uygulama biçimleri, denetim düzeyi ve gıda kalıntı analizleriyle birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan glifosatın toprak canlılığı, yeraltı ve yüzey suları, arılar, kuşlar ve biyolojik çeşitlilik üzerindeki etkileri de kamu denetimine muhtaçtır. Tarımda kimyasal bağımlılığın artması, çiftçilerin alternatif yöntemlere erişememesi ve gıda güvenliğinin piyasacı bir anlayışa terk edilmesi, meseleyi yalnızca sağlık değil aynı zamanda ekoloji ve tarım politikası sorunu haline getirmektedir.

Bu nedenle Türkiye'de glifosat kullanım miktarlarının, ithalat ve ruhsatlandırma süreçlerinin, gıdalardaki kalıntı düzeylerinin, denetim sonuçlarının, halk sağlığına etkilerinin ve alternatif tarım yöntemlerinin Meclis tarafından bütün yönleriyle araştırılması zorunludur. Kamu sağlığını önceleyen, şeffaf, bilimsel ve denetlenebilir bir tarım politikası için Meclis Araştırması açılması gerekmektedir.