Kurşunlu-Korgun Yolu Projesi'ne ilişkin

Bunun son örneklerinden biri, Kurşunlu-Korgun Yolu Projesi'nde yaşanmıştır. 2017 yılında 94 milyon 700 bin TL bedelle ihale edilen yolun 2019 yılında bitirilmesi planlanmışken, proje 5 yıl gecikmeli olarak 2024"te tamamlanabilmiştir. Üstelik 2025 yılında aynı kesim için 191 milyon 947 bin TI.'lik yeni bir ihale daha yapılmıştır. Toplam maliyetin 286,6 milyon TL'ye çıkması, ilk ihale bedelinin yaklaşık üç katına ulaşılması, ciddi bir planlama ve uygulama krizini göstermektedir.

Türkiye'de daha önce de benzer biçimde "tamamlanamayan", "eksik yapılan" veya "yeni baştan ihale edilen" karayolu projeleri kamuoyunun gündemine gelmiştir. Örnek olarak; Ankara-İzmir otoyolu projesinde yaşanan gecikmeler ve ek maliyetler, Kuzey Marmara Otoyolu'nda garanti ödemeleri nedeniyle bütçeye yıllık milyarlarca lira yük binmesi, Yavuz Sultan Selim Köprüsü bağlantı yollarında yapılan işin mükerrer ihalelere konu olması bu alandaki yapısal sorunların süreklilik arz ettiğini göstermektedir.

Ayrıca Sayıştay raporlarında da Karayolları Genel Müdürlüğü ve ilgili bakanlıkların projelerinde "denetim eksikliği", "sözleşme dışı işler", "ek iş kalemlerinin fazlaca oluşturulması" ve "şeffaflık sorunu" gibi ifadelere sıkça yer verilmektedir.

Tüm bu gelişmeler, kamuda altyapı projelerinin maliyet etkinliği, ihale süreçlerinin denetimi ve tamamlanan projelerin yeniden ihale edilmesi gibi uygulamaların ciddi biçimde sorgulanmasını gerekli kılmaktadır. Sadece teknik değil, aynı zamanda mali açıdan da büyük kamu zararlarına neden olan bu tür örneklerin şeffaf biçimde ortaya konması, kamu yararının korunması açısından elzemdir.

Bu bilgiler doğrultusunda;