Tekstil sektöründe yaşanan sorunlara ilişkin

Türk Tekstili hem üretimiyle hem kalitesiyle hem de istihdamıyla ekonomimizin lokomotifiydi.

Ama bugün, o dev sektör adım adım çöküşe sürükleniyor.

Fabrikalar bir bir kapanıyor, üretim bantları susturuluyor, işçiler kapı önüne konuyor.

İhracatçılar artık rekabet edemiyor; çünkü enerji, ham madde ve işçilik maliyetleri her geçen gün katlanıyor.

Devlet destekleri kâğıt üzerinde kalırken, döviz kurları, vergi yükleri ve ithal ürün baskısı sektörün can damarını kesiyor.

Bir zamanlar Avrupa markalarına fason üretim yapan firmalar, şimdi iflasın eşiğinde.

Bir zamanlar binlerce kişiye ekmek veren atölyeler, bugün sessiz.

İşçiler yılların emeğini, alın terini kaybederken; üretici, "dayanamıyoruz" diyerek kapısına kilit vuruyor.

Ve ne acıdır ki, bu tablo karşısında yetkililerden gelen tek ses "küresel ekonomik dalgalanma" bahanesi oluyor.

Oysa bu kriz sadece küresel değil, yerli yanlışların birikimidir.

Plansızlık, denetimsizlik, üretim yerine ithalatı teşvik eden anlayış, sektörü bu hale getirdi.

Üretici, vergi ve sigorta yükü altında eziliyor; enerjiye, nakliyeye, kiraya yetişemiyor. İhracatçının önünü göremediği, işçinin güvencesiz çalıştığı, işletmelerin krediye ulaşamadığı bir ortamda hangi "BÜYÜME"den söz edebiliriz?

Tekstil sektörü sadece kumaş değil; bu Ülkenin emeği, alın teri, ihracat gücü, hatta kültürüdür.

Bugün bu sektör çökerse, sadece fabrikalar değil, Türkiye'nin üretim onuru da çöker.

Bu Bağlamda;