Tekstil sektöründe yaşanan sorunlara ilişkin

Sorun geçici değil, yapısal.

Yüksek enflasyon, artan enerji maliyetleri, işçilik giderlerindeki hızlı yükseliş ve döviz kurunun baskılanması...

Bu dört başlık, sektörün belini büken temel unsurlar haline gelmiş durumda. Tekstil üreticisi bugün iki ateş arasında:

Bir yanda maliyetler hızla artıyor, diğer yanda uluslararası rekabet acımasız şekilde devam ediyor.

Bangladeş, Vietnam, Mısır gibi ülkeler daha düşük maliyetlerle üretim yaparken; Türk üreticisi yüksek giderlerle aynı pazarda tutunmaya çalışıyor. Bu yarış eşit şartlarda değil.

Dahası, döviz kurunun uzun süre maliyet artışlarının gerisinde kalması, ihracatçı için ayrı bir baskı oluşturuyor. Üretici döviz kazanıyor ama giderlerini TL bazında karşılamakta zorlanıyor. Bu da kâğıt üzerinde ihracat yapılıyor gibi görünse de gerçekte kâr marjlarının erimesine yol açıyor.

Enerji maliyetleri ise başlı başına bir kriz alanı.

Elektrik ve doğalgaz fiyatlarındaki artış, özellikle yoğun enerji kullanan tekstil işletmeleri için sürdürülemez bir noktaya gelmiş durumda. Birçok fabrika üretimi kısmak ya da tamamen durdurmak zorunda kalıyor.

Finansmana erişim ise ayrı bir darboğaz.

Yüksek faizler nedeniyle kredi almak neredeyse imkânsız hale gelirken, işletmeler kendi öz kaynaklarıyla ayakta kalmaya çalışıyor. Bu da uzun vadede yatırımı, yenilenmeyi ve büyümeyi engelliyor.

Sonuç?

Siparişler azalıyor.

Fabrikalar küçülüyor.

İşçiler işsiz kalıyor.

Bazı firmalar üretimi yurtdışına kaydırıyor. Bu, sadece bir maliyet tercihi değil; aynı zamanda ülke içinde üretimden vazgeçmenin açık bir göstergesidir.

Her taşınan makine, her kapanan atölye; Türkiye'nin üretim gücünden eksilen bir parçadır. Oysa tekstil sektörü, sadece ekonomik değil, sosyal bir denge unsurudur. Yüz binlerce insan bu sektörden geçimini sağlıyor. Kadın istihdamının en yoğun olduğu alanlardan biri.

Bu sektör zayıfladığında, yalnızca ihracat rakamları düşmez; aynı zamanda toplumsal refah da geriler.

Bugün gelinen noktada en büyük sorunlardan biri de öngörülebilirliğin kaybolmuş olmasıdır. Üretici önünü göremiyor.

Yatırımcı risk almak istemiyor.

Politikalar kısa vadeli, çözümler geçici.

Ve bu belirsizlik ortamında, tekstil sektörü adım adım geriliyor.

Şu soru artık kaçınılmaz:

Bir ülke üretimden uzaklaşarak gerçekten büyüyebilir mi?

Bu Bağlamda;