Kadına karşı şiddet ile mücadeleye ilişkin

Kadına yönelik şiddet açık bir suçtur, bir insan hakları ihlalidir ve en önemlisi, bir sistem sorunudur.

Her gün bir kadın darp ediliyor.

Her gün bir kadın tehdit ediliyor.

Her gün bir kadın korunmak isterken korunamıyor.

Ve bazıları hayatını kaybediyor.

Sonra ne oluyor? Başlıklar atılıyor, birkaç gün konuşuluyor, sonra unutuluyor.

Asıl tehlike işte burada başlıyor: ALIŞMAK.

Bir kadının yardım çağrısının cevapsız kalmasına alışmak, uzaklaştırma kararlarının uygulanmamasına alışmak, şiddet geçmişi olanların serbestçe dolaşmasına alışmak.

Kadına yönelik şiddet sadece bireysel bir suç değildir; önleyemeyen, koruyamayan, caydırıcı olamayan bir yapının göstergesidir.

Eğer bir kadın defalarca şikâyet ettiği halde korunamıyorsa, eğer koruma kararı kâğıt üzerinde kalıyorsa, eğer tehdit eden kişi cezasızlık algısıyla hareket ediyorsa...

O zaman mesele yalnızca fail değildir. Mesele sistemdir.

Kadınların güvenliği bir tercih değil, bir zorunluluktur.

Devletin en temel görevi, yaşam hakkını korumaktır. Bu görev ertelenemez, ötelenemez, mazeretle açıklanamaz. |

Şiddet, kültürle açıklanamaz, gelenekle savunulamaz, ekonomik krizle gerekçelendirilemez.

Hiçbir sebep bir kadının hayatından değerli değildir.

Kadınların korkmadan yaşadığı bir Ülke, güçlü bir Ülkedir.

Kadınların sustuğu bir Ülke ise, geleceğini susturmuş demektir.

Kadına yönelik şiddetle mücadele; sloganla değil, etkin korumayla olur, caydırıcı yaptırımla olur, hızlı ve kararlı uygulamayla olur, toplumsal bilinçle olur.

Her kaybedilen kadın, sadece bir hayatın değil, bir toplumun vicdanının kaybıdır.

Ve artık şu soruyu sormak zorundayız: Kaç kadın daha hayatını kaybedecek? Kaç kadın daha

"korunamadı" denilerek uğurlanacak?

Şiddete karşı net olmak zorundayız.

Tolerans sıfır olmalıdır. Cezasızlık algısı bitmelidir. Koruma mekanizmaları gerçek anlamda işletilmelidir.

2)

3)