Diyarbakır'da gerçekleşen kadına yönelik şiddet olayları ile kadın cinayetlerine ilişkin

Aşağıdaki sorularımın, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz tarafından Anayasanın 98 ve Iç Tüzüğün 96. ve 99. Maddeleri gereğince yazılı olarak cevaplandırılmasını arz ederim.

Diyarbakır'da kadınların maruz kaldığı şiddet ve peş peşe gelen şüpheli ölümler, kentteki kadınların can güvenliğinin kalmadığını gösteriyor. Sadece ilk 7 ayda 2 bin 520 kadının şiddet sebebiyle resmi makamlara başvurması, vahim bir tablonun net bir göstergesidir. Her yıl bir önceki yılı aşarak katlanan kadın cinayetleri ve şüpheli ölümler, yalnız can kayıplarıyla sınırlı kalmıyor; faillerin olayın üzerini örtme ve aileleri susturma çabalarıyla daha da tehlikeli bir boyuta ulaşıyor.

Nitekim Bağlar ilçesine bağlı Kırmasırt Mahallesi'nde 20 Haziran'da evinde ölü bulunan 2 çocuk annesi ve 2 aylık hamile Nurcan Akirinç'in ardından yaşananlar bu durumun en somut örneği. Nurcan Akirinç'in şüpheli ölümünün hemen ardından ailesi sistemli bir baskı cenderesine alındı. Anne Asiye Akirinç'in beyanlarına göre aile, ölüm öncesinde ve sonrasında dini nikahlı eş M.A. ve yakınları tarafından tehdit edildi. Haberlerin kaldırılması ve olayın kamuoyundan gizlenmesi için köylüler ve köy imamı aracı kılınarak aileye gözdağı verildi. Baba Hasan Akirinç'in jandarmaya başvurusu üzerine koruma kararı alınmış olsa da bu vaka, faillerin adalet arayışını boğmak için yerel mekanizmaları nasıl fütursuzca kullandığını açıkça sergiliyor. Soruşturmaların karartılmasına göz yummak ve tehdit edilen aileleri koruyamamak, devleti bu suçların doğrudan ortağı haline getirir. Bu bağlamda;