Tohumculuk Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Gıda ve gıda ürünlerinin üretim bazında bağımsızlığı için 5553 sayılı Tohumculuk Kanununda değişiklik yapılması gerekmektedir. Söz konusu kanun yüzyıllardır bölgede yaşayan tarım ve hayvancılıkla uğraşan halkımızın; yüzyıllardır süre gelen tarımsal geleneklerinde köklü değişikliklere sebep olmakta kendi öz (bu toprakların) tohumunu kullanmasına müsaade etmemektedir. Çoğu yabancı menşeli şirketlerin ithalat yoluyla ülkemize getirdiği genotipi ile ilgili bilgi sahibi olmadığımız, değişikliğe uğratılmış tohumların kullanılması dayatılmaktadır.

Söz konusu kanun ile tohum üretimi kayıt altına alınırken, üretim izni ve ticareti bakanlık şartına bağlanmıştır. Küçük üreticinin tohumunu tescil ettirmesi, üretmesi ve ticaretini yapması olanaksız hale gelmiştir. Kanun, üreticiyi şirketlerin ürettiği ve tescil ettirdiği tohumlara mahkum ederken binlerce yıllık yerel tohumları ve birikimi yok saymıştır. Biyolojik çeşitliliği ile övünen Türkiye, büyük bölümü çok uluslu şirketler tarafından üretilen tohumları ekmeye zorlanmıştır. Tohum piyasasını tekeline alan çokuluslu şirketlere karşı Anadolu'daki tohum türlerini korumaya almak ve küçük üreticiyi desteklemek devletin temel görevidir.

Anayasa madde 56 ya göre: Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir.

Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek Devletin ve vatandaşların ödevidir.

Herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenler.

Tohum türlerine patent uygulamasını getirerek tohum ıslahı yapan şirketlere devlet eliyle pazar yaratılmasını güvence altına alınmıştır. Böylece, Türkiye'de kayıt altına alınmamış tohum türlerinin ticareti yasaklanmıştır Tohum piyasasını elinde tutan dünya şirketlerinin ekonomik çıkarma yönelik bu uygulamayla tek kullanımlık melez tohumlar yaygınlaşırken tohum mirası da tehdit altına girmektedir. Üretimin dışarıya bağımlılığı artarken, küçük ölçekli üretici de ekonomik olarak darbe almaktadır. Tohumların tescillenerek mülkiyet hakkının şirketlere verildiği, tarımın metalaştığı bir dönemde tüketime değil, üretime yönelik bir değişiklik yapılması gereği doğmuştur. Tohumların patentleştirilmesi etik ve ekolojik olarak haksızlıktır ve tohum patenti tohumların bir buluş için kullanılmasının tüm haklarına sahip olur. Tohum bir buluş değildir. Yaşam bir buluş değildir. Tohum yaşamın kaynağıdır, yaşamın kendini doğal dürtüşe! Olarak ifade etmesidir, kendi kendisini yenilemesidir, sonsuza kadar özgürlük içinde kendini çoğaltmasıdır. Tohum özgürlüğü yaşamdaki her varlığın en doğal hakkıdır ve biyolojik çeşitliliğin korunması için temel oluşturur. Tohum özgürlüğü gıda özgürlüğünün temelidir. Tohum özgürlüğü yenilenebilir ve kendi kendine üreten kaynak olma yerine kasıtlı olarak yapısı değiştirilen tekrar üremeyen ve patentleştirilen emtia olma tehdidi altındadır. Doğal zenginliklerimizin bilinçsizce kullanılıp, geri dönüşüm süz bir şekilde yok olmasına izin vermeyerek, korumak, geliştirmek ve Türkiye'nin geleceğini güvenceye almak amacıyla söz konusu kanun teklifi MADDE GEREKÇELERİ