7269 Sayılı Kanun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Mardin, 2026 yılının Nisan ayında tarihsel ölçekte büyük bir doğal afetle sarsılmıştır. Şehrin geneline yayılan ancak özellikle Artuklu, Kızıltepe, Midyat ve Nusaybin ilçelerinde yoğunlaşan aşırı yağışlar; konutları, okulları ve uçsuz bucaksız tarım sahalarını sular altında bırakarak büyük bir tahribata yol açmıştır. Yaşanan bu yıkımı sadece "doğa olayı" olarak tanımlamak, asıl sorunu görmezden gelmek anlamına gelecektir. Mardin?de meydana gelen bu sel, kronikleşmiş altyapı sorunlarının, yanlış imar politikalarının ve afet yönetimindeki koordinasyonsuzluğun bir sonucudur.

Yaşanan su baskınlarının temelinde, kent merkezleri ve ilçelerdeki yağmur suyu tahliye kanallarının yetersiz kalması ile mevcut kanalizasyon şebekesinin kapasitesini aşan yükü yönetememesi yatmaktadır. Bilhassa Artuklu?"daki eğitim kurumlarının ve Midyat"taki yerleşim yerlerinin sulara teslim olması, imar ve planlama süreçlerinde drenaj sistemlerinin ihmal edildiğini açıkça ortaya koymaktadır. Bunun yanı sıra, dere yataklarının ıslah edilmeden bırakılması ve bu riskli bölgelerde yapılaşmaya onay verilmesi, selin yıkıcı etkisini daha da şiddetlendirmiştir.

Mardin ekonomisinin can damarı olan tarım sektörü, yaşanan bu afetle birlikte ağır bir yıkıma uğramıştır. Kızıltepe ve Nusaybin ovalarında yaklaşık 250 bin dekarlık tarım arazisinin balçık ve su altında kalması, yerel üreticinin mağduriyetinin ötesine geçerek Türkiye'nin genel gıda arzı için ciddi bir risk oluşturmuştur. Üreticilerimizin sadece mahsulleri değil; tarım aletleri, depolama alanları ve canlı hayvan varlıkları da bu felaketten derin yaralar almıştır. Özellikle GAP çerçevesinde planlanan ancak bitirilemeyen sulama ve tahliye kanalları, biriken suyun boşaltılmasına engel olmuş ve yaşanan ekonomik kaybın boyutlarını çok daha ileri bir noktaya taşımıştır.

Hava tahmin raporları günler öncesinden tehlikeyi haber vermesine rağmen, sorumlu bakanlıkların ve idari birimlerin kanal temizliği veya geçici bariyer oluşturma gibi koruyucu önlemleri almada yetersiz olduğu gözlemlenmiştir. Felaket anında acil müdahale birimlerinin bazı bölgelere ulaşmakta geç kalması ise mevcut kriz senaryolarının ve yönetim planlarının uygulamada karşılık bulmadığını, yalnızca resmi belgelerde kaldığını açıkça göstermiştir. Mardin merkez ve ilçeleri (Kızıltepe, Artuklu, Nusaybin, Midyat), gerek bölgenin coğrafi özellikleri gerekse küresel iklim krizinin tetiklediği değişimler nedeniyle son dönemde sık sık sel baskınlarına maruz kalmaktadır. Bilhassa 2026 yılının Nisan ayında tanık olduğumuz bu son yıkım, yürürlükteki kanun ve düzenlemelerin hem felaket öncesi koruyucu tedbirler hem de afet sonrası oluşan zararların tazmini hususunda çözüm üretmekte zayıf kaldığını bir kez daha ispatlamıştır.

Mardin özelinde tarımsal üretimin sekteye uğraması, sadece yerel ekonomiyi değil, ulusal gıda arzını da tehdit etmektedir. Bu kanun teklifi ile; e Selriski yüksek bölgelerde altyapı projelerinin önceliklendirilmesi,

"e GAP kapsamında yarım kalan tahliye kanallarının ivedilikle tamamlanması için bütçe güvencesi sağlanması,

"e TARSİM sigortası olmayan küçük çiftçilerin afet kapsamına alınması,

"e Dere yataklarındaki yapılaşmaya karşı ağır idari yaptırımlar getirilmesi amaçlanmaktadır.