Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 170 inci maddesi, ormanlar içinde veya bitişiğindeki köyler halkının kalkındırılmasını, ormanların ve bütünlüğünün korunması amacıyla Devlet ile bu halk arasında iş birliğini güçlendiren tedbirlerle birlikte ele almakta; Devlete, bu halkın işletme araç ve gereçleri ile diğer girdilerinin sağlanmasını kolaylaştırıcı tedbirler alma görevi yüklemektedir. Orman köylüsünün ekonomik ve sosyal yönden desteklenmesi, bu yönüyle yalnızca bir kırsal kalkınma politikası değil, aynı zamanda ormanların sürdürülebilir biçimde korunmasına hizmet eden anayasal bir yükümlülüktür.

6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasında, Orman Genel Müdürlüğünün Devlet ormanları içinde ve bitişiğinde bulunan köyler halkının geçim seviyesinin yükseltilmesi için gerekli tedbirleri alacağı ve bu amaçla sağlanacak işletme araç ve gereçleri ile gerekli diğer girdilerin hibe veya kredi desteği yoluyla karşılanacağı hükme bağlanmıştır. ORKÖY kapsamındaki ferdi kalkınma desteklerinin temel kanuni dayanaklarından birini bu hüküm oluşturmaktadır.

Yerleşim yerlerinin idari statüsü zaman içinde değişebilmekte; bir orman köyü belediye tüzel kişiliği kazanabilmekte, başka bir belediyeye katılabilmekte, başka yerleşimlerle birleşebilmekte veya kanunla mahalle statüsüne geçirilebilmektedir. Mevzuatta bazı idari dönüşümler bakımından orman köyleri ve orman köylülerine tanınan hakların devamını sağlayan koruyucu hükümler bulunmakla birlikte, bütün idari dönüşüm biçimleri bakımından ORKÖY hibe ve kredi desteklerine erişimi tek ve açık bir ölçüte bağlayan genel bir hüküm bulunmamaktadır.

Bir yerleşim yerinin köy tüzel kişiliğinin sona ermesi, o yerleşimin Devlet ormanlarıyla coğrafi bağını veya orman kaynaklarıyla ilişkisini kendiliğinden ortadan kaldırmamaktadır. Özellikle daha önce orman köyü olan bir yerleşimin idari statüsünün değişmesi, o alanda yaşayanların geçim yapısını tek başına değiştirmemektedir. Bu nedenle destek kapsamının, idari statünün hangi yöntemle değiştiğine veya nüfus büyüklüğüne değil, yerleşimin geçmişte orman köyü niteliği taşımasına ve Devlet ormanlarıyla mevcut coğrafi bağının sürmesine dayandırılması gerekmektedir.

Teklifle, yalnızca 6292 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen hibe ve kredi destekleri bakımından özel bir kapsam hükmü getirilmektedir. Daha önce orman köyü olan ve belediye kurulması, belediyeye katılma, birleşme, mahalleye dönüşme veya başka bir idari statü değişikliği nedeniyle köy tüzel kişiliği sona eren yerleşim alanlarında, eski köy mülki sınırları içinde Devlet ormanı bulunması veya bu sınırların Devlet ormanına bitişik olması halinde, eski köy alanında ikamet edenlerin söz (konuşur hibe ve kredi destekleri bakımından Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bülünimköylek halkı kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. VE Ni

BET 'RaRTI

Düzenleme, herhangi bir kişiye koşulsuz ve doğrudan bir mali hak tanımamaktadır. Kapsama giren kişilerin başvuruları, aynı destek türü bakımından diğer orman köylüsü başvurularıyla aynı usul, esas ve değerlendirme ölçütlerine göre incelenecek; ikamet, proje uygunluğu ve ilgili mevzuatta öngörülen diğer şartlar uygulanmaya devam edecektir. Kapsama girecek eski köy alanlarının tespitinde idari statü değişikliğinden önceki sınır kayıtları ile orman kadastro ve tapu kayıtlarının esas alınması öngörülerek uygulamada belirsizlik doğmasının önüne geçilmektedir.

Teklif ayrıca, mevcut mevzuat uyarınca daha geniş hak, sorumluluk veya imtiyazlardan yararlanan yerleşim ve kişilerin haklarını saklı tutmaktadır. Böylece düzenlemenin mevcut hakları daraltması önlenirken, idari statü farklılıkları nedeniyle ORKÖY hibe ve kredi desteklerine erişimde ortaya çıkabilecek eşitsizliklerin giderilmesi; sosyal devlet, eşitlik, hukuki güvenlik ve kamu yararı ilkeleriyle uyumlu, vatandaş lehine ve kalıcı bir çerçeve oluşturulması amaçlanmaktadır.