6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Malpraktis; bir meslek mensubunun, mesleğini uyguladığı esnada ortaya çıkan hatalı hareketleri için kullanılan ifadedir. Tıbbi malpraktis ise doktorun veya hastane, tıp merkezi gibi sağlık kuruluşlarının bilgisizliği, deneyimsizliği veya ilgisizliği nedeniyle hastanın zarar görmesidir.

Tıp doktorları tarafından hastaya yapılan müdahale, güncel standartlara uygun, özenli bir şekilde yapılmalıdır. Hastanın muayenesinin hiç yapılmaması ya da eksik yapılması, hastalığa ilişkin bilgilerin hiç veya eksik alınması, gereken tetkiklerin yapılmaması, yanlış tedavi yöntemlerinin seçilmesi, yanlış ilaç verilmesi, müdahalenin ölçüsüz yapılması ve Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen dürüstlük ilkesine aykırı bir şekilde tedavinin özensiz yapılması, hastanın zarar görmemesi için alınması gereken önlemlerin alınmaması hukukumuzda tıbbi malpraktis davasının konularını oluşturmaktadır. Malpraktis davaları hukuki dayanağını Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenen haksız fiil, sözleşmeye aykırılık, vekâletsiz iş görme veya hizmet kusuru yapılmasından almaktadır. Ancak bu durum hukuka ve hakkaniyete aykırıdır.

Hukukumuzda hâkimlerin yargılama faaliyeti sebebiyle devlete karşı tazminat davası açılabilecek sebepler Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 46.maddesinde sınırlı bir şekilde sayılmıştır. Hâkimlerin sorumluluğu sebeplerinin sınırlı nitelikte sayılması hâkimlik teminatı ve yargılama faaliyetinin sağlıklı işlemesi bakımından önemlidir. Yine Ceza Muhakemeleri Kanunu'na göre suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilmektedir. Kişi haklarının kısıtlanmasında, kişilere yaptırım uygulanmasında etkin rol oynayan hâkim ve savcıların iş ve işlemlerine karşı yalnızca devlete karşı tazminat davası açılmaktadır.

Her tıbbi müdahalede de normal sapmaları ve riskleri vardır. " Tıp doktoru, tıbbi teşhisi, tedaviyi, müdahaleyi yani tüm tıbbi etkinliğin tek başına yönetemez. Hastane, tıp merkezi vb. sağlık kuruluşlarını da tek başına denetimi altında tutamaz. Zira bu sorumluluk hakkaniyete aykırıdır. Sağlık hizmeti, birçok mesleğin birlikte yürütülmesi ile sağlanır. Hasta tedavisinde kötü sonuçlar meydana gelse bile hekime sorumluluk yükletilmemelidir. Hâkim ve savcılara karşı tazminat davası açılamazken tıp doktorlarına karşı açılabilmesi Anayasamızın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesi başta olmak üzere hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil etmektedir.

Kamu görevlisi olarak çalışan tıp doktorlarına karşı malpraktis davası açılamayacağına, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturduğuna ve Anayasamızın 129/5 maddesi uyarınca kamu görevlisi tıp doktoruna doğrudan dava açılamayacağı, idareye karşı dava açması gerektiğine ilişkin Yargıtay içtihatları bulunmaktadır. İşbu kanun teklifi ile de kamu görevlisi tıp doktorlarının yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi durumunda yalnızca Devlete aleyhine dava açılabilmesi sağlanmaktadır.