9/6/1932 Tarih ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

2016 yılına girdiğimiz şu günlerde toplumların hızlı bir değişme süreci içinde bulunduğu açıktır. Değişen ve gelişen dünya şartlarında ülkeler ortak problemlerle karşı karşıya kalmaktadır. Hızlı toplumsal değişmeyi karakterize eden özelliklerden bir tanesi de eğitimin değerindeki artıştır. Eğitimin; bütünleşen dünyanın rekabetçi ortamında ülke statülerini belirlemede önemli rol oynayan faktörlerden biri olduğu göz ardı edilemez. Bundan dolayıdır ki, eğitimin mikro, makro ve mega hedeflerinin çok iyi belirlenmesi, yeterli kaynağın ayrılması, bu hedeflere ulaşmada temel ilkelerin oluşturulması, niteliği ve niceliği artırıcı tedbirlerin alınması önem taşımaktadır. Bu tedbirlerin temelinde de eğitim problemlerini ortadan kaldırma, uygun eğitim ortamını oluşturma yatmaktadır.

Bilim ve teknolojideki gelişmelerin sosyal, ekonomik ve kültürel yapıya yansıması, bu alandaki ve buna paralel olarak eğitimdeki değişikliğin aynı hızda olmaması gençleri etkilemektedir. Bu sebeple gençliğin problemlerinin gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin

"ortak ve önemli problemleri hâline geldiği anlaşılmaktadır.

Burada söz konusu edilen yükseköğretim gençliğidir. Yükseköğretim; Milli Eğitim sistemi içinde, orta öğretime dayalı en az dört yılı kapsayan her kademedeki eğitim ve öğretimin tümüdür. Üniversitelerde öğrenim yapan 18-24 yaş grubunu kapsamaktadır.

Üniversiteler ekonominin ihtiyaç duyduğu insan gücünü yetiştiren kurum olmanın 'dişında birer araştırma merkezleridir. Bu özelliklerinden dolayı yükseköğrenim kurumları ülke kalkınması ile doğrudan ilişkilidir.

Ülke kalkınmasında en etkin unsurların doğal kaynak, sermaye ve insan gücü üçlüsü olduğu, bu unsurların verimli olarak kullanılması gereği kabul edilmektedir.

Üniversitelerin bu kalkınma çabasında üstün nitelikli insanlar yetiştirmek suretiyle katkıları inkâr edilemez. Nitelikli insan gücüne duyulan ihtiyacın da çok olduğu bilinen bir gerçektir. Bu sebeplerden, nitelikli insan gücü yetiştirmek sorumluluğunu üzerine alan üniversiteler, öğrencilerine bilgi, beceri, ideal ve iyi alışkanlıklar kazandırmanın yanı sıra, onların kişiliklerinin gelişmesi için problemlerinin de kaynağını bulup çareler aramalıdır.

Dünyanın değişen çehresi yükseköğrenime çok büyük önem verildiğini ve verilmesini gerektiğini ortaya çıkarmıştır. Üniversiteler Yüksek düzeyde eğitim-öğretim yapan, elit kadrolar yetiştiren, bilimsel ve teknolojik araştırmalar yapan kuruluşlardır. Günümüzde toplumların üstünlükleri bilim ve teknolojide ulaştıkları düzeyle ölçülmektedir. Daha açık ifade ile devletlerin gücü, bilimde kaydettikleri mesafe ile doğru orantılıdır. Bir başka deyişle artık dünyada gücü belirleyen unsur bilgidir. Bu noktada bilgiye ulaşma ve bilgiyi kullanma da çağımızın en önemli silâhı hâline gelmiştir.

Alt yapı, fiziki mekân ve araç-gereç probleminin çözümü için eğitime ayrılan kaynakların artırılması ve çeşitlendirilmesi gerekmektedir.

Türkiye şartlarında günümüzde öğrencilerimizin problemleri 4 başlık halinde sıralanabilmektedir.

Bu problemler;

1. Ekonomik problemler

2. Eğitim ve öğretim problemleri

3. Sosyo-kültürel problemler

4. Psikolojik problemler Öğrencilerimizin karşı karşıya kaldığı Ekonomik problemlerin; a)Öğretim giderleriyle ilgili problemler, b)Barınma problemleri Beslenme problemleri d)Sağlık problemleri olduğunu açık bir şekilde ifade edebilmek mümkündür.

3/3/2004 Tarih ve 5102 Sayılı Yüksek Öğrenim Öğrencilerine Burs Kredi Verilmesine İlişkin Kanun'un 2. Maddesinde, "yeterlikleri ve ihtiyaçları tespit edilen öğrencilere burs-kredi verebilir" şeklinde yer alan ifadede verilebilecek öğrencilerin ihtiyaç sahibi öğrenciler olduğu açıkça belirtilmiştir.

Türkiye şartlarında birçok yükseköğrenim öğrencimiz Ekonomik problemlerinin kısmen çözümüne istinaden Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumundan aldıkları burs ve öğrenim kredileri ile ve özel kurumlar tarafından aldıkları burslarla eğitimlerine devam etmeye çalışmakta fakat öğrenci gereksinimlerinin fazla olması lakin ihtiyaç duydukları gereksinimlerinin pahalılığı sebebiyle daha öğrenim dönemlerinde borçlanmaktadırlar

Öğrencilerimize, borçlandıkları kişiler veya kurumlar tarafından tahsil edilmek istenen borçları karşılığında icra takibi başlatılabilmektedir. Bu haciz durumuna istinaden 9/6/1932 Tarih ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 82. Maddesinin 13. Bendinde "Kredi ve yurtlar Kurumunca verilen öğrenci bursları haczedilemez." Şeklinde yer alan ifade ile Kredi ve Yurtlar Kurumu tarafından Yükseköğrenim öğrencilerine verilen burslar haciz durumuna karşı güvence altına alınıştır. Fakat 9/6/1932 Tarih ve 2004 Sayılı İcra İflas Kanunu'na göre öğrencilerimizin özel kurumlar tarafından aldıkları burslarının herhangi bir yasal koruma altına alınmadığı görülmektedir. Oluşabilecek bir icra takibinde zor şartlarda öğrenimlerini tamamlamak isteyen öğrencilerimizin yaşayabilecekleri bir mağduriyet ile karşı karşıya kalabilme ihtimalinin önlenmediği de görülmektedir.

Hazırlanan bu Kanun Teklifi ile istinaden 9/6/1932 Tarih ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun $2. Maddesinin 13. Bendinde yapılacak değişiklik ile özel kurumlar tarafından verilen öğrenci burslarına haciz yolunun kapatılması amaçlanmıştır.