Yükseköğretim kurumları teşkilatı kanununda ve yükseköğretim kurumları öğretim elemanlarının kadroları hakkında kanun hükmünde kararname ile genel kadrı ve usulü hakkında (s.s.226)

ALİ UZUNIRMAK (Aydın)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinize en derin saygılarımı sunarak konuşmama başlamak istiyorum.

Kıymetli arkadaşlar, üniversal eğitim, zihinsel alanda, düşünce alanında, teknoloji alanında aydınlanmanın kaynağıdır. Ülkemiz için böyle bir kanun, önemli bir kanun, gönül ister ki bir parti taassubunu, bir parti düşüncesini öne almadan, burada bütün grupların mutabakatıyla, bir uzlaşı içerisinde, karşılıklı sevgi, saygı ve ihtiyaçları en iyi şekilde tespit eder şekilde çıkmalıdır ve böyle başlamıştır. Ama kürsüye gelen arkadaşlarımız -iktidar olabilirler, iktidar grubunun temsilcileri olabilirler- ülke kaynaklarını ve ihtiyaçları doğru algılayarak, doğru tespit ederek ve konunun nezaketini anlamış, kavramış bir izah tarzında bulunmazlarsa bu işin doğru tarafını görmemiş oluruz. O zaman, başka şeyler konuşulur, denilir ki “Ey, kıymetli arkadaşlar, biz üniversiteye karşı değiliz…” Hakkâri -en basitinden- ülkemizin en ücra köşesinde, üniversiteyi hak etmiş, aydınlanmayı hak etmiş bir ilimizdir. Üniversiteler, aydınlanma açısından, oralara öğretim üyelerimizin, bilim insanlarımızın gitmesi, aydınlanmayı sağlaması, öğrencilerimizin gitmesi, yörenin aydınlanması, aynı zamanda öğrencilerimizin ekonomik katkılarının ve toplumla iç içe üniversite öğrencisinin olmasının toplumun gelişmesine katkılarının inkâr edilemeyeceği gerçeği çerçevesinden ihtiyaç olan bir konudur. Ama bu, bir parti taassubu içerisinde, buradan birtakım teşekkürlerle geçiştirilmeye çalışıldığında ben derim ki “Ey, arkadaşlar, oraya üniversiteyi kuruyoruz ama bu üniversiteyi kurarken, öğrencilerin kalacağı yurt ne alemde? Gidecek öğretim üyelerinin oradaki sosyal hayatı nasıl temin edilecek, ne olacak?” ve derim ki “Seçimlerden önce fakir fukaraya dağıtılan kömürün daha 110 trilyon lira parasını ödemeden bu üniversiteleri kaç yıl içerisinde tamamlayacaksınız? Buradaki insanların umutlarını istismar etmiyor musunuz?” ve o zaman particilik yapılmaya başlandığında, burada karar yeter sayısı isterim, toplantı yeter sayısı isterim, başka şeyler istemeye başlarım.

Dolayısıyla, buraya çıkan arkadaşlarımız şu saygıyı ve karşılıklı nezaketi göstermeliler. Ülkenin gerçekten ihtiyacı olan, mutabakat içinde olan konularda bütün muhalefet grubu, hatta bağımsız arkadaşlarımız dâhil, bunlara muhalefet etmeden iyi dilek ve temenniler içerisinde katkıda bulunmaya çalışıyorlar. Dolayısıyla, ben Hakkâri’ye ve diğer bütün şehirlerimize ülkemizin aydınlanması yolunda katkı sağlayacağına inanıyorum ve bu üniversitelerin hayırlı uğurlu olmasını diliyorum. Çıkan iktidar grubundaki arkadaşlarımızın teşekkür ederken, hiç olmazsa, bu kanuna katkı veren, imza koyan ve olumlu görüş beyan eden bütün arkadaşlarımıza da teşekkür etmelerinin bir nezaket, hatta hatta, memleketin ihtiyacı olan konularda birlik görüşünün tesis edilmesi açısından önemli olacağı kanaatini taşıyorum.

Hepinize saygılar sunuyorum, hayırlı uğurlu olsun.

Teşekkür ediyorum. (MHP ve CHP sıralarından alkışlar)