CHP Grubu önerisi münasebetiyle

DEM PARTİ GRUBU ADINA BERİTAN GÜNEŞ ALTIN (Mardin)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri ve 4 Ocaktan beri ülkenin her meydanında "..."[5] "Rojava biziz." demeyi bir an olsun bırakmayan kıymetli halklarımız ve dostlarımız; hepinizi buradan saygıyla selamlıyorum.

Ve yine, Kürt olmayı suç olarak gören kolluk tarafından işkenceye uğrayanları ayrıca selamlamak istiyorum ve buradan şu mesajı vermek istiyorum: Ne 13 yaşında kaldırılıp yere fırlatılan Kürt çocuğu ne Diyar Koç'u ne de meydanlarda işkenceye uğrayan halkımızın yaşadıklarını, işkencecileri unutacağız. Tarih ve hukuk önünde hesap soracağımızı da buradan bir kez daha ifade etmek istiyorum. (DEM PARTİ sıralarından alkışlar)

Şimdi, ayda bir kere muhakkak, muhalefet partilerinden Genel Kurula uyuşturucuyla ilgili bir önerge indiriliyor. Totalde yaklaşık bir saat boyunca her ay biz uyuşturucuyu konuşuyoruz, uyuşturucunun sebep olduğu dramları konuşuyoruz fakat günün sonunda -her söze başlayan kişinin "yüce Meclis" olarak başladığı söze- her ay düzenli olarak uyuşturucuyu konuşmamıza rağmen, Meclisteki boş kürsülerin bile bu meselenin ne kadar ciddi bir mesele olduğunu fark etmesine rağmen ne yazık ki ortada bir çözüm göremiyoruz. Peki, sormak istiyorum: Nerede yasamaya saygı? Nerede her ay muhalefetin söylemlerine buradan argüman üreten iktidar partisinin çözüm haritası? Magazinel operasyonlar yaparak bu işin çözülebileceğini zannedenlere ne yazık ki bir kez daha şunu hatırlatmak istiyorum: Siz ne zaman bu konuya dair kapsamlı, kök nedenleri analiz edilmiş, gerçekçi ve sahici bir çözümle geleceksiniz bu kürsüye? Uyuşturucu bağımlılığının bugün birinci hedefi olan gençler, çocuklar, kadınlar yani bu toplumu toplum yapanlar, her ülkede olduğu gibi, ne yazık ki bir bağımlılık sorunuyla adlandırılarak karşımıza çıkıyor. Fakat şunu söylemek gerekir ki bu bir uyuşturucu sorunu olmaktan, bağımlılık sorunu olmaktan çıkmıştır, toplumu tasfiye etme, bir sorun olduğunu kabul edip ama ne yazık ki gerçekçi çözümler üretememe, idare etme ve onun sonucu olan toplumsal çürüme sınırlarına ulaşmıştır. Yine özellikle Kürt illerinde gençlik yıllardır eşitsiz kaynak dağılımı, güvenlikçi yönetişim ve yok denecek düzeyde olan sosyal politikalar içinde şekillenen bir yaşama hapsedilmek istenmektedir. Sokaklarda ulusal, politik, toplumsal ve ekonomik taleplerini, dertlerini dile getiren gençlere karşı insanlık dışı yöntemlerle polisi saldırtanları 4 Ocaktan beri gözlemliyoruz, işkenceye şahidiz.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)