Esnaf ve sanatkarlar ve diğer bağımsız çalışanlar sosyal sigortalar kurumu kanunu (s.s.237)

LOKMAN AYVA (İstanbul)Sayın Başkan, aziz milletimizin değerli vekilleri; tekrar saygı ve sevgilerimi sunmaktan şeref duyuyorum; çünkü, sizler, sizlerin vicdanı ve sağduyusu olduğu sürece, bu milletin, garibanın, gurebanın, fakirin fukaranın sırtı yere gelmeyecektir diye inanıyorum. Bu anlamda izlediğiniz ve gösterdiğiniz tutumdan dolayı da şükranlarımı arz ediyorum.

Sayın Çetin'in biraz önce belirttiği hususta bir önergemiz var; fakat, ekmadde olacağı için, zannediyorum, komisyonda çoğunluk olamayacak; ama, ben, sizin anlayışınıza da sığınarak, bununla ilgili durumu arz etmek istiyorum.

Bu meselenin aslı şu: Şimdi, birisinin, hasbelkader, şu veya bu nedenlerle, doğum sırasında veya doğum sonrasında bazı nedenlerle özürlü bir çocuğu oluyor. Anne-baba şaşkın, ne yapacaklarını bilmiyor. Şimdi, nereye götürsün; tedavisi mümkün değil artık; bu iş bitmiş. Okula götürecek; okul yok ortada. Rehabilitasyona götürecek; rehabilitasyon yok. Anayasada ne deniliyor peki; devlet, çocukların ücretsiz bir şekilde okumaları için gerekli imkânları sağlar. Peki, nerede?! Herkese gelince var da, özürlüye gelince niye yok?! Yok, işte; kim ne diyecek. O açıdan, bu eksikliği gidermek için bir formül geliştirilmiş; hangi eksikliği; esprisi şu: Mesela, biz diyoruz ki, özürlü çocuk, özürlü olduğu için okuyamıyor değil, şartlar uygun olmadığı için okuyamıyor. İşte, bize düşen, şartları hazırlamak. Nasıl şartlar uygun oldu, biz, Allah'a şükür okuduk; lisesini, üniversitesini, mastırını bitirdik; böyle imkânlara sahip olursa, her özürlü insan da, bu işleri yapar. İşte, bizim esprimiz bu. Biz diyoruz ki, bu imkânları sunalım; insanları köşelerinde, bucaklarında oturtmayalım; okusunlar, yetişsinler, çalışsınlar, hatta, vatana, millete hizmet etsinler. Bizim arzumuz bu; işte, bunu sağlamak. Özürsüz vatandaşlarımız için devletimiz bunu nasıl sağlıyorsa, diğer insanlar için de bunu sağlasın. Bunu sağlamak için geliştirilen formül... SSK ve Emekli Sandığı mensupları şu ana kadar ne yapıyorlar; devletten, yani, bu kuruluşlardan bir katkı alıyorlar. İşte, her yıl belirlenen belli bir miktarda özel kuruluşlarla giderse, bu çocuklar, o miktar kadar katkıda bulunuluyor. "Katkı" diyorum, tamamı değil zaten; yani, o parayla kimse o işi yapmaz. Şimdi, biz diyoruz ki, Emekli Sandığı ve SSK mensupları, bu memleketin, bu milletin has evlatları da, Bağ-Kurunkiler üvey evlatları mı? Niye onların çocuklarına veya o insanlara böyle bir katkı verilmiyor, destek verilmiyor? İşte, önergemiz memlekette adaletin tesisi noktasında bunu sağlamaya yönelik. Teknik nedenlerden zannediyorum olamayacak; ama, bunlar, inşallah, önümüzdeki dönemde de gündeme gelerek -çözülmediği sürece devamlı kanayan bir yara- çözülecek ve bu kanayan yara da duracak diye ümit ediyorum.

Bu konuda, hükümetimizin de gerekli çalışmaları yapacağı inancındayım. İnşallah, el ele vererek bu kanayan yarayı da bu Türkiye Büyük Millet Meclisi saracak ve dindirecek.

Hepinize saygılar, sevgiler sunuyorum efendim. (Alkışlar)