İstiklal marşı şairi m.akif ersoy ersoyun vefatının yıldönümü nedeniyle

MEHMET ATİLLA MARAŞ (Şanlıurfa)Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; İstiklal Marşımızın yazarı, büyük şair Mehmet Âkif Ersoy'u, vefatının 67 nci yılında, rahmet ve minnetle anmak için gündemdışı söz almış bulunuyorum; hepinizi saygıyla selamlarım.

Bir iman ve hakikat şairi olan Mehmet Âkif Ersoy, 1873 yılında, İstanbul'da dünyaya geldi. Çocukluğu, Fatih'in orta halli mahallesi olan Sarıgüzel'de geçti. Daha ortaokul sıralarındayken, kuvvetli Farsçası sayesinde, Hafız'ın Divanını, Sadi'nin Gülistanını, Bostanını ve Mevlana'nın Mesnevisini okumaya başladı. İlk hocası, babasıdır; ondan Arapça dersleri aldı. Türkçe, Arapça, Farsça ve Fransızcayı çok iyi biliyordu ve sınıf birincisiydi. Halkalı Baytar Mektebinden mezun oldu ve 1893 yılında memuriyete başladı.

Babasının vefatından ve Sarıgüzel'deki evlerinin yanmasından sonra, ailece büyük geçim sıkıntısı çektiler.

Memuriyeti gereği, uzun süre, Anadolu'yu bir uçtan bir uca, Rumeli'yi gezdi; bu sayede Anadolu'nun birçok şehrine uğradı, vaazlar verdi, konuşmalar yaptı.

Daha sonra, İstanbul Darülfünunda edebiyat dersleri okuttu ve 1908 yılında İttihat ve Terakki Cemiyetine kaydoldu.

Şiir ve yazıları, Serveti Fünun, Sıratı Müstakim, Sebilürreşat gibi, o dönemin çok meşhur sanat ve kültür dergilerinde yayımlandı.

Kurtuluş Savaşı yıllarında ise, millî mücadeleye atılmak gerekçesiyle İstanbul'dan Anadolu'ya geçti ve Balıkesir'den başlayarak, Kastamonu ve birçok köy ve kasabayı gezdi, camilerde vaazlar verdi, halkı millî mücadeleye hazırladı. Büyük zaferden sonra ise, tekrar İstanbul'a döndü.

1920 yılında, Burdur Mebusu olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine girdi. 1 Şubat 1921'de, kaldığı Tacettin Dergâhında İstiklâl Marşını yazdı.

1 Mart 1921'de, İstiklal Marşı, Mecliste, o dönemin büyük hatibi ve Millî Eğitim Bakanı olan Hamdullah Suphi Tanrıöver tarafından, 4 kez, ayakta alkışlanarak okundu ve 12 Mart 1921'de ise, İstiklal Marşı resmen kabul edildi.

Kendisine bu marşı yazdığı için büyük ödül verildi; ama, o, bu büyük ödülü asla kabul etmedi ve bir hayır kurumuna bağışladı. Bu bağışı yaparken de şöyle dedi: "Allah, bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın."

Mehmet Âkif, İstiklal Marşını yazdığı Tacettin Dergâhından Meclise gelirken, sırtına giyecek bir paltosu dahi yoktu. O dönemin Ankarasını bilenler, o dönemin kışının ayazını bilenler, soğuğunu bilir. Meclise geldiği zaman, Balıkesir Milletvekili olan Hasan Basri Çantay'ın paltosunu ödünç alarak geliyordu; bir taraftan da, kendisine büyük ödül teklif edilmişti.

Gördüğümüz gibi, Mehmet Âkif Ersoy, son derece mütevazı bir insan.

1935 yılında hastalanır ve 27 Aralık 1936'da istanbul'da vefat eder. Bugün, biz, onun vefatının 67 nci yılı dolayısıyla onu rahmetle, minnetle ve şükranla anıyoruz.

Mehmet Âkif Ersoy'un en büyük eseri, bildiğiniz gibi Safahat'tır. Safahat, 7 büyük ciltten oluşan bir kitaptır, aruz vezniyle yazılmıştır ve cumhuriyet döneminde, 10 ayrı yayınevi tarafından 10'larca defa basılmıştır. Her Türkün evinde, mutlaka bir Safahat bulmak mümkündür. İlk basımından bu tarafa, aşağı yukarı 10 000 000'un üstünde Safahat vardır; bu da, cumhuriyet döneminde...

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)