Yükseköğretim kurumları teşkilatı kanununda değişiklik yapılmasına dair kanun (s.s.:487)

NECİP TAYLAN (Tekirdağ)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 487 sıra sayılı yasanın 2’nci maddesinde şahsım adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Değerli milletvekilleri, burada üç günden beri biraz tartışmalı bir şekilde, altı tanesi de vakıf üniversitesi olan bir yasayı geçirmenin son safhalarına geldik, bitiriyoruz. Bunların tamamı vakıf üniversitesi. Burada dikkatle takip ettim, pek çok arkadaş, özellikle bu “vakıf” kelimesine takıldılar. Yani eğer bunlar devlet üniversitesi olsaydı ne diyeceklerdi bilmiyorum veyahut bu üniversitelerin isimlerinde, temelinde “vakıf” denmeseydi acaba ne diyeceklerdi, onu bilemiyorum. Özellikle bu vakıf meselesine fazla takılındı. Hele hele bir milletvekilimiz, fazla üzerinde durdu ve bunu tarikatlara bağladı, cemaatlere bağladı.

Şimdi, zannediyorum, Sayın Milletvekili bu toplumun gerçeklerinden habersiz. Vakıf ne, cemaat ne, efendim, tarikat ne? Ülkenin sosyolojik yapısını bilmiyor, bunu çok iyi bilmesi, öğrenmesi gerekiyor; burada da çok afaki konuşuyor. Vakıflar, bizim kültürümüzün Anadolu’da bin yıla yaklaşan bir zamandan beri var olan çok temelli sosyal kurumlarıdır ve ciddi kurumlardır. Bugün devletin sosyal güvenlik adına üstlendiği hemen hemen bütün fonksiyonları vakıflar icra etmiştir. Bu konuda yetersiz bilgisi olanlara, yeterli bilgisi olmayanlara vakıflar konusunda birazcık daha derin araştırma yapmayı tavsiye ederim. Eğer biz bu toplumla, geçmişte büyük kültürümüzle, medeniyetimizle övünüyorsak vakıfların burada, bu toplumun birlik bütünlüğünde, gücünde çok önemli bir dinamik olduğunu görürüz. Bugün kurulan vakıfları, bunu hemen tarikat, cemaat falan kavramına indirgeyerek, affedersiniz, çok affedersiniz, tu kaka etmek bence ciddi bir zaaftır, ciddi bir yanlıştır.

Vakıflar, geçmişte farklı yönlerde sosyolojik meselelerde toplumun farklı meseleleriyle ilgileniyorlardı. Mesela, çok az bir şekilde etkili oluyor, öğrencilere burs verme tarzında veyahut işte, sosyal birtakım hizmetler, yurtlar falan yapmak şeklindeydi. Bugün vakıflar, aynı vakıflardır bunlar, bunlar yeni kurulmadı, hedef büyüttü bu vakıflar. Bugün bununla iftihar etmemiz lazım, üniversite açıyorlar, üniversite açıyor vakıflar. Bu, Türkiye için çok ciddi bir kazanımdır.

Efendim, bir de nicelik, nitelik üzerinde çok duruldu. Efendim, neden bu kadar üniversite varmış! Şu kadar devlet üniversitesi, bu kadar vakıf üniversitesi… “Özel üniversite” demiyorlar bunlara, vakıf üniversitesi. Efendim, mukayese edin Japonya’yı, Almanya’yı, batıda gelişmiş ülkeleri, hatta Güney Kore’yi, mukayese edin Amerika’yı. Buralarda nüfusa göre ne kadar, efendim üniversite var. Türkiye Cumhuriyeti kurulduğunda…

YAŞAR AĞYÜZ (Gaziantep)Kişi başına gelir ne kadar?

NECİP TAYLAN (Devamla)Lütfen dinleyin.

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğunda bu ülkenin nüfusu 12-13 milyondu, bugün 6 kat arttı. Bir tek İstanbul Üniversitesi vardı ve bu üniversite… Ben otuz üç yıllık üniversite hocasıyım, içinden geliyorum, bu toplumun üniversitesini de toplumu da çok iyi tanıyorum.

YAŞAR AĞYÜZ (Gaziantep)Vah vah! Vah vah!

NECİP TAYLAN (Devamla)Lütfen…

Üniversite bir kapalı sistemdi. 1950’lerde 60’larda üniversite hocasından, bir profesörden bu ülkede altı ay randevu alamıyordunuz. Tekrar bunu istemiyoruz. Üniversite açılacak, üniversiteyle halk ilgilenecek, iç içe olacak, halkı bütünleştireceğiz üniversiteyle. Bu meseleler geride kaldı artık. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bu meseleler geride kaldı. Türkiye bugün 72 milyon, 72 milyon bu ülke.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)