İş kanun tasarısı ve sağlık aile çalışma ve sosyal işler (s,s, 73)

ÖMER ÖZYILMAZ (Erzurum)Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; üç haftadır İş Kanunu Tasarısını görüşüyoruz; üç haftadır, Türkiye, İş Kanunu Tasarısını konuşuyor, İş Kanunu Tasarısını dinliyor ve tartışıyor. Bugün, artık, işin sonuna geldik ve inşallah, bu, sizlerin oylarıyla kanunlaşacak.

Ben, bazı hususları sizlerle paylaşmak istiyorum; bu vesileyle söz almış bulunuyorum. Şahsım adına, hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.

Çok önemli bir konu üzerinde durduğumuzu hepimiz biliyoruz. İş Kanunu, yanılmıyorsam, 1936'da çıkmış, daha sonra 1971'de bir değişikliğe uğramış ve şimdi, köklü bir değişiklik yapıyoruz. Bu Meclisin, en önemli işlerinden birisi bu oluyor. İş Kanunu, fevkalade önemli bir kanundur.

İş denilince, en önemli konulardan birisidir; çünkü, iş, ülkemizde en az bulunan hususlardan birisidir. Yıllardan beri ülkemizde yatırım yoktur; dolayısıyla, iş yoktur, işveren zor durumdadır, iş bulamayan insanlar zor durumdadır. Ülkemizdeki işsizliğin boyutlarını bir düşündüğümüzde, bu konunun önemini hepimiz biliriz.

Daha önce de bir vesileyle sizlerle paylaşmıştım; AK Parti olarak bizim, bu kanunun çıkmasıyla birlikte hedefimiz, şu üç konuyla iş alanlarını artırmak olacaktır: Birincisi, ülkemizde israfın önlenmesi; ikincisi, yolsuzlukların önlenmesi; üçüncüsü de, yeraltı ve yerüstü zenginliklerimizin harekete geçirilerek ekonomiye kazandırılması ve bunların birikiminden iş sahası açılması, istihdam alanlarının açılmasına gayret edilmesidir. Bu, fevkalade önemli bir husustur.

Değerli arkadaşlar, görüşmekte olduğumuz kanun, üç haftadır çok ciddî şekilde tartışıldı. Gerek iktidar partisinden gerek muhalefet partisinden konuşmacılar, çok önemli konulara değindiler ve bir defa da, tekriri müzakereyle, daha önce görüşülmüş olan maddeleri görüştük.

Değerli arkadaşlar, bu kanun görüşülürken, bazen, birbirini suçlayan konuşmalar da oldu elbette; ama, şuna dikkat çekmek istiyorum: Belli noktalara takılmamak lazım, konuya panorama halinde baktığımızda, bir bütün halinde baktığımızda, bir denge kurulmaya çalışıldığını görürüz. Denge kurulurken dikkat edeceğimiz, yani, görmeye çalışmamız gereken husus şudur bence. Şimdi, denge şudur. Her biri diğeriyle bir mücadele halindedir; yani, biri diğerini alt etmeye çalışır. Eğer dengeleyebilirseniz, o denge esnasında, dengelenen her iki taraf, tam manasıyla memnun da olmaz, tam manasıyla şikâyetçi de olmaz; her iki tarafın şikâyet edeceği hususlar da olabilir, çok memnun kalacağı hususlar da olabilir. Dolayısıyla, burada, bazen, işçi hakları yeniliyor gibi şeyler söylenirken, bu dengeyi göz önüne almak lazım; bazen, işverenlerin hakları yeniliyor derken de, yine bu dengeyi göz önüne almak lazım. Denge denildiğinde, iki tarafın da birtakım şikâyetlerinin olabileceğini düşünmek lazım; ama, dengeyi kurmak çok önemlidir.

Buradan, şunu da ifade etmek istiyorum: Burada, gerek hükümetimiz gerekse Meclisimiz, bu dengeyi kurmaya azami gayret sarf etmiştir. Tam manasıyla kuruldu, kurulmadı; o tartışma ayrıdır; ama, bir denge kurulmaya çalışılmıştır. Umarım, uygulamada, gerek işverenlerimiz gerekse işçilerimiz, bu dengeyi kendi lehlerine bozmaya çalışmazlar. Aksi halde, herhangi birinin lehine ya da aleyhine bu denge bozulursa, o zaman, Yüce Meclisimiz, elbette, harekete geçip o dengeyi yeniden kurmaya çalışacaktır. Bunu da ifade etmek istiyorum.

Değerli arkadaşlar, bu görüşmeler esnasında, muhalefet sözcülerinin de -elbette çok değerli konuşmacılar oldu burada, önemli konulara değinildi; ama- birçoğu konuya ideolojik yaklaştı. Artık, şuna dikkat etmek lazım: İdeolojik yaklaşımlarımız, artık, ülkemizde, çok fazla bir kıymeti harbiyesi olmaz duruma geldi. Millete kulak vermek lazım, milleti dinlemek lazım, milletten alınan imgelere göre hareket etmek lazım diye düşünüyorum.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)