İzmir F Tipi Kapalı Cezaevinde bulunan bir mahkumun tahliye edilmediği iddiasına ilişkin

Tahliyeyi engelleyen gerekçeler arasında Yıldırım'ın bir telefon görüşmesinde geçen "bizim televizyon, bizim dergi" ifadelerinin "örgüt bağı" olarak yorumlanması ve kardeşiyle yaptığı görüşmede Seyit Rıza'nın idam sehpasında söylediği tarihsel sözleri aktarmasının "örgütsel tutum" sayılması yer almaktadır. Bu değerlendirmeler hem ifade özgürlüğünün hem düşünce hakkının hem de infaz hukukunun objektiflik, ölçülülük ve eşitlik ilkelerinin açık biçimde ihlalidir. Özellikle tarihsel bir sözün ya da aile içi konuşmaların mahpusun lehine doğmuş bir özgürlük hakkını ortadan kaldırmak için kullanılması, "iyi hal" kurumunun cezalandırıcı bir mekanizmaya dönüştüğünü göstermektedir.

Mehmet Sait Yıldırım'ın sağlık durumu son derece ağırdır. Kronik kalp hastalığı, KOAH, hipertansiyon, damar sertliği, boyun fıtığı ve arteriosklerotik kalp rahatsızlığı gibi çoklu kronik hastalıklarla mücadele etmektedir, 24 saat dilaltı ilacıyla yaşamını sürdürebilmektedir. Bu durum hem ulusal hem de uluslararası insan hakları normlarına göre ağır hasta mahpus statüsünde değerlendirilmesi gereken bir tablodur. Buna rağmen tahliyesinin sürekli ertelenmesi, cezanın fiilen ağırlaştırılması ve insanın fiziksel bütünlüğünü tehdit eden bir infaz uygulamasına dönüşmektedir. ğ 31443,

Yıldırım 8 yıldır tek kişilik hücrede tutulmakta; görüş günlerinde cezaevi koridorları boşaltılmakta, diğer mahpuslarla teması tamamen engellenmektedir. "Bakanlık talimatı var" denilerek yıllardır özel izolasyon uygulanması, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, Anayasa'nın 17 ve 19. maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihadı ve Birleşmiş Milletler Mandela Kuralları ile açıkça çelişmektedir. İdare ve Gözlem Kurulları'nın son yıllarda birçok mahpus açısından "iyi hal" kavramını ideolojik tutum, pişmanlık beyanı ve politik düşünceler üzerinden değerlendirdiğine dair ciddi iddialar bulunmaktadır. Bu durum, cezanın süresinin mahkeme kararıyla değil, idarenin sübjektif yorumlarıyla belirlenmesine yol açmakta ve infaz hukukunu siyasi, keyfi ve öngörülemez bir zemine taşımaktadır.

Mehmet Sait Yıldırım'ın maruz kaldığı uygulamalar, yalnızca bireysel bir hak ihlali değil, Türkiye'de ağır hasta mahpusların tahliye süreçlerinde yaşanan yapısal sorunların somut bir örneğidir. Sağlık durumu her geçen gün kötüleşen, yürümekte, nefes almakta ve günlük ihtiyaçlarını karşılamakta dahi zorlanan bir kişinin tahliye hakkının ideolojik gerekçelerle engellenmesi kabul edilemez bir insan hakkı ihlalidir. Cezaevlerinde ağır hasta mahpuslara yönelik adaletsiz uygulamaların giderilmesi, "iyi hal" kararlarının objektif, şeffaf ve bağımsız mekanizmalarla denetlenmesi ve Mehmet Sait Yıldırım'ın durumunun acilen incelenmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda;