Akaryakıt fiyatlarında yaşanan artışa ilişkin

Bugün Türkiye'de pompaya yansıyan fiyatlar, artık sadece maliyet değil; doğrudan bir yaşam yüküdür.

Her zam haberinden sonra aynı cümle kuruluyor: "Uluslararası gelişmeler nedeniyle..." Kuşkusuz küresel gerilimler enerji piyasalarını etkiler.

Orta Doğu'da artan tansiyon, özellikle İran, ABD ve Israil arasında yaşanan savaş; petrol fiyatlarını yukarı yönlü baskılar. Bu, dünyanın her yerinde hissedilen bir etkidir.

Ancak Türkiye' deki tablo yalnızca küresel gelişmelerle açıklanamayacak kadar ağırdır. Çünkü burada mesele sadece dış etkenler değil; iç politikaların bu etkiyi nasıl yönettiğidir. Petrol fiyatı dünya piyasalarında belirli bir oranda artarken, Türkiye'de pompaya yansıyan zam çoğu zaman bunun çok ötesine geçmektedir.

Kur baskısı, yüksek vergi yükü ve fiyatlama politikaları; akaryakıtı zaten pahalı hale getirirken, küresel krizler bu yükü katlamaktadır.

Ama asıl eleştirilmesi gereken nokta şudur: Krizler, yönetilmesi gereken süreçlerdir, fırsata çevrilecek araçlar değil.

Bugün her uluslararası gerilim, iç piyasada zam gerekçesine dönüşüyor. Sanki dışarıda yaşanan her kriz, içeride fiyat artırmak için hazır bekleyen bir düğmeye dönüşmüş durumda.

Vergi politikası bu sürecin en kritik ayağıdır.

Akaryakıt üzerindeki yüksek ÖTV ve KDV yükü, zaten fiyatın büyük kısmını oluştururken; bu yük kriz zamanlarında hafifletilmek yerine çoğu zaman korunuyor hatta dolaylı biçimde artırılıyor.

Sonuç?

Vatandaş, dünyanın yükünü sırtında taşıyor.

Bir kamyoncunun mazot maliyeti artıyor, Nakliye artıyor.

Market fiyatları artıyor.

Vatandaş her ürünü daha pahalıya almak zorunda kalıyor.

Bu zincirleme etki, doğrudan enflasyonu besliyor, ama buna rağmen kalıcı bir çözüm yerine, geçici açıklamalarla süreç yönetilmeye çalışılıyor.

Daha da düşündürücü olan, fiyat artışlarının hızına karşı gelirlerin aynı oranda artmamasıdır. Vatandaş daha fazla kazanmazken, daha pahalıya yaşamak zorunda bırakılıyor. Bugün gelinen noktada akaryakıt, bir ulaşım maliyeti olmaktan çıkmış; doğrudan yaşam standardını belirleyen bir unsur haline gelmiştir.

Ve artık şu soru kaçınılmazdır:

Küresel krizler gerçekten bir zorunluluk mu, yoksa iç politikalar için bir gerekçe mi?

Bu Bağlamda;