Gelir Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi
1 milletvekilinin imzasıyla sunuldu · 4 madde
Kaynak göster
2/3575 esas numaralı kanun teklifi 5 Mart 2026 tarihinde TBMM Başkanlığına sunuldu; ilk imza: Ömer Fethi Gürer (CHP); 1 imza. Son durum (TBMM): KOMİSYONDA.
Ömer Fethi Gürer (CHP, Niğde). “Gelir Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi”. TBMM 28. Dönem kanun teklifi 2/3575, 5 Mart 2026. Vekilpedia: https://vekilpedia.com/kanun-teklifi/2-3575-gelir-vergisi-kanununda-degisiklik-yapilmasina-dair-kanun-teklifi (erişim: 15 Ekim 2026). TBMM kaydı: https://www.tbmm.gov.tr/Yasama/KanunTeklifi/fe612ebd-a614-450e-9373-019cbe131788
SÜREÇ
Teklifin yolculuğu
-
TBMM Başkanlığına sunuldu1 imza
-
tarih kaydı yokEsas komisyona havalePlan ve Bütçe Komisyonu
-
tarih kaydı yokKomisyon görüşmesi (şu anki aşama)Komisyonda bekliyor
-
tarih kaydı yokGenel KurulHenüz gelmedi
-
tarih kaydı yokKabul edildiHenüz yok
-
tarih kaydı yokResmî GazeteHenüz yok
TEKLİFİ İMZALAYANLAR
İmzacılar
İmzacıların partisi, imza tarihindeki partisidir.
İLK İMZA
İlk imza sahibi
MADDELER
Neler düzenleniyor? — 4 madde
MADDE 131/12/1960 tarih ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
(1) 31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Madde 103- Gelir vergisine tabi gelirler;
Ücretliler için;
İGelir Tutarı İİVergi Hesaplama Yöntemi İVergi Oranıl (600.000 TL'ye kadar İ 48
(3.000.000 TL'den fazlasının)(3.000.000 TL'si için 483.000 TLİ fazlası 9025
Ücretliler dışındakiler için;
Gelir Tutarı İİVergi Hesaplama Yöntemi İVergi Oranıl 400.000 TL'ye kadar o | İe015
(2.000.000 TL'den fazlasının!|2.000.000 TL'si için 430.000 TLİ|fazlası 035 oranında vergilendirilir."
Gerekçe: Bu düzenleme ile ücretli çalışanların üzerindeki vergi yükünün ilk dilim oranının düşürülmesi ve dilim aralıklarının genişletilmesi yoluyla hafifletilmesi, böylece çalışanların satın alma gücünün korunması amaçlanmıştır.
MADDE 2193 sayılı Kanunun mükerrer 123 üncü maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
(1) 193 sayılı Kanunun mükerrer 123 üncü maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"3. Bu Kanunun 103 üncü maddesinde yer alan vergi tarifesinin gelir dilim tutarları, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarlar en yakın bin liraya yuvarlanır."
Gerekçe: Bu düzenleme ile gelir vergisi dilimlerinin her yıl yeniden değerleme oranında artırılması yasal bir zorunluluk haline getirilerek, çalışanların enflasyon kaynaklı maaş artışları nedeniyle haksız yere üst vetgi dilimlerine geçmelerinin önlenmesi amaçlanmıştır.
MADDE 3Bu Kanun 1/4/2026 tarihinde yürürlüğe girer.
(1) Bu Kanun 1/4/2026 tarihinde yürürlüğe girer.
Gerekçe: Yürürlük maddesidir.
MADDE 4Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.
(1) Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.
Gerekçe: Yürütme maddesidir.
Genel gerekçeyi oku (5 paragraf)Genel gerekçeyi kapat
Türkiye'de son yıllarda yaşanan yüksek enflasyon, sabit ve dar gelirli kesimlerin satın alma gücünü ciddi biçimde aşındırmıştır. Ücret artışları çoğu zaman enflasyon oranında ya da enflasyonun gerisinde belirlenmekte; buna rağmen mevcut gelir vergisi tarifesinin yapısı nedeniyle çalışanlar yıl içerisinde hızla üst vergi dilimlerine geçmektedir. Bu durum, "enflasyonist sürüklenme" (bracket creep) olarak bilinen bir etki yaratarak, nominal gelir artışlarını fiilen anlamsızlaştırmakta ve çalışanların net gelirlerinde ciddi kayıplara yol açmaktadır.
Mevcut sistemde ücretliler, yılın ilerleyen aylarında daha yüksek oranlı vergi dilimlerine girmekte; böylece maaş artışları vergi yükü nedeniyle önemli ölçüde erimektedir. Bu durum özellikle sabit maaşla geçinen işçiler, memurlar ve diğer ücretli çalışanlar açısından sosyal adalet ilkesini zedelemekte; emeğin vergilendirilmesinde adil ve dengeli bir yapıdan uzaklaşılmasına neden olmaktadır. Vergi sisteminin temel ilkeleri arasında yer alan adalet, genellik ve mali güce göre vergilendirme prensibi, mevcut uygulamada ücretliler aleyhine aşınmaktadır.
Anayasa'nın 73 üncü maddesi uyarınca herkes, mali gücüne göre vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı maliye politikasının sosyal amacıdır. Ancak mevcut gelir vergisi tarifesi, özellikle yüksek enflasyon koşullarında, ücretlilerin mali gücünü aşan bir vergilendirme sonucunu doğurmakta; gelir dağılımındaki adaletsizliği derinleştirmektedir.
Yüksek enflasyon dönemlerinde ücretlilerin korunması yalnızca sosyal bir tercih değil, aynı zamanda ekonomik bir zorunluluktur. Net gelir kaybına uğrayan geniş kitlelerin tüketim gücünün zayıflamasına neden olmakta ve çalışanların refah düzeyine düşürmektedir.
Bu Kanun Teklifi ile; ücretli çalışanların ilk vergi dilimi oranı düşürülmekte ve dilim aralıkları genişletilmektedir. Böylece çalışanların yıl içinde ani vergi artışlarıyla karşılaşmasının önüne geçilmesi, net gelir kayıplarının azaltılması ve satın alma gücünün korunması amaçlanmaktadır. Vergi dilimlerinin her yıl yeniden değerleme oranında artırılması zorunlu hale getirilmektedir. Böylece vergi tarifesi ekonomik gerçeklikten kopuk olmaktan çıkarılmakta; enflasyon karşısında otomatik güncelleme mekanizması tesis edilmektedir. Artan oranlı vergi sisteminin özü korunmakta; ancak ücretliler lehine daha hakkaniyetli bir yapı kurulmaktadır. Ayrıca vergi dilimlerinin otomatik güncellenmesi sayesinde ilerleyen yıllarda benzer mağduriyetlerin tekrar yaşanmasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.
Madde metinleri teklifin TBMM’ye sunulan metninden (PDF) yazıya döküldü.
İLGİLİ KAYITLAR