Sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortası kanunu (s.s 1189)

DURSUN AKDEMİR (Iğdır)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 19.4.2006 tarihli -1189 sıra sayılı- ve 5489 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Anayasanın 89 uncu ve 104 üncü maddeleri gereğince Cumhurbaşkanınca bir daha görüşülmek üzere geri gönderme tezkeresi üzerinde şahsım adına görüşlerimi belirtmek üzere söz almış bulunuyorum; Yüce Heyetinizi saygılarımla selamlıyorum.

Değerli arkadaşlar, Sayın Başkan; bu Sosyal Güvenlik Yasasının son konuşmacısı olarak kürsüde bulunuyorum. Uygulamadan gelen birisi olarak, Sosyal Sigortalar Kurumu hastanesinde hekimlik yapmış birisi olarak, sosyal güvencenin, özellikle sağlıkta sosyal güvencenin ne olduğunu bire bir yaşayan, bu güvenceden yoksun olan insanlarının çektiği ıstırabı kalp sızısıyla hisseden bir hekimim. Dolayısıyla, benim bu söyleyeceklerimi arkadaşlarımın son söz olarak iyi dinlemesini temenni ediyorum.

Sayın Bakanın da buradan son konuşmasını yaparken siz Yüce Heyetinize belirttiği bir konu oldu: "Bu kanunda eksiklikler vardır, olması da muhtemeldir, tam çıktığını iddia edemiyoruz" dedi; "gelecek olan eleştirileri dikkate alacağız, Ekonomik ve Sosyal Konseyde değerlendireceğiz" diye bir söz verdi. Sayın Bakanımın verdiği bu sözler çerçevesi içerisinde, Yüce Heyetinize, bu kanunun getiremedikleri nelerdir, onları sırayla saymak istiyorum, zabıtlara geçsin. Ekonomik ve Sosyal Konseyde belki yararlanırlar, ülkemiz, insanlarımız, gelişen dünyada, dünya standartlarına uygun şekilde bir sağlık hizmeti, sosyal güvenlik hizmeti verilmesine kavuşur.

Ülkemiz, potansiyel bakımından dünyada 17 nci, 18 inci sıradayken, sağlık ve sosyal güvenlik hakkı yönünden 100 üncü sıralardan geridedir. O nedenle, bu söylediklerimin anlamı vardır; tek tek, madde olarak sıralayacağım burada.

1. Emeklilik yaşı ve prim ödeme gün sayısı mevcut iştirakleri etkilemeyecek, dolayısıyla, sosyal güvenlik kurumlarının açıklarına, yirmibeş yıllık dönem içerisinde, pozitif bir katkı sağlamayacaktır.

2. Esnek çalışanların sosyal güvenceye kavuşmaları zorlaşacak, emekli olabilmek için çok uzun süre çalışmaları gerekecektir. Bu katı sistem yerine, esnek çalışanları mutlak surette sosyal güvenlik sistemi içerisine katabilmek gerekmektedir. Taslak, esneklik ile güvenliği birleştirmediği gibi, istihdam boyutuna da sahip değildir.

3. Prim oranı yükselecek ve devlet katkısı azalacaktır. Reform, prim oranını ve miktarını artıran, emekli aylık bağlama oranını ve emekli aylıklarını azaltan, bu tür harcamaları kısıtlamaya odaklı bir şekilde yapılmıştır. Sistemi rasyonelleştirmek ve verimli kılmak yerine sosyal haklarla oynamak bu yasada tercih edilmiştir.

4. Aylık bağlama oranları düşürülecek ve üç kurum iştirakçisi için eşitlenecektir.

5. Malullük ve özürlü aylığı almak zorlaştırılmaktadır.

6. Sağlıkta dönüşümün, ne aile hekimliği ne de genel sağlık sigortası uygulamalarıyla, maliyet etkin hale gelebilmesi olanaklı gözükmemektedir.

7. Toplumsal yeniden yapılanma, özerkliği esas almıyor; fon birikimi ve kullanımı rasyonel hale getirilmiyor.

8. Taslakla gelen düzenlemelere göre, sosyal güvenlik sistemi açıklarının gayri safî yurt içi hâsılaya oranı 2055 yılında ancak sıfırlanabilecektir.

Değerli arkadaşlarım, zaten, tasarıyı temel yasa kabul edip, maddeler bazında görüşmememizin en büyük nedeni, bu eksikleri gözden kaçırmaktı. Gerçekleri söylemediğiniz bu şekilde ortaya çıkmıştır. Tasarıyla, sağlık haklarının büyük bir kısmı yetersiz hale getirilmiştir. Hükümet, bu tasarıyla, sağlık sigortası kapsamına alınmış kişileri, prim ödeyenler ve ödemeyenler diye ikiye ayırmıştır.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)