Topluma kazandırma yasası tasarısı ile içişleri ve adalet komisyonları raporları hk (s.s.235)

FERİT MEVLÜT ASLANOĞLU (Malatya)Sayın Başkan, Yüce Meclisin değerli üyeleri; tabiî, topluma kazandırma yasası... Eğer, insana aş, ekmek vermezseniz, bu insanları ekonomik özgürlüğe kavuşturamazsanız, hiç kimseyi topluma kazandıramazsınız. Meseleye bu açıdan, çok önemle bakmak zorundayız.

İlkönce, bölgenin mevcut ekonomik koşullarını ve ekonomik özelliğini bir göz önüne alalım. Acaba, bu bölgede yaşayan insanlar, bugün için aş, ekmek bulabiliyorlar mı?! Bu bölgede yaşayan insanlar, bugün için iş bulabiliyorlar mı?! Bu bölgede yaşayan insanlar, bugün için acaba, huzurlu mu, mutlu mu?! Siz, mutsuz insanlar topluluğuna aş veremiyorsunuz, iş veremiyorsunuz, birçok mutsuz insan daha yaratacaksınız. Eğer olaya ekonomik olarak bakmazsak, eğer bu insanlara aş, ekmek, iş veremezsek, yarın, kapımızda daha büyük tehlike olacaktır. Onun için, eğer, öncelikle bölgenin ekonomik yapısını kalkındıracak, bölgeye ekonomik dinamizm verecek gerekli yatırımlar yapılmazsa, yarın, başımız, dünden daha çok ağrıyacaktır.

Tabiî, bugüne kadar ülkemizin millî birliğini, millî beraberliğini korumak amacıyla çok para harcadık. Bu paraların 150-200 milyar dolar olduğu ifade ediliyor. Tabiî, burada başka bir strateji izlenseydi, bu paraların bir kısmıyla bölgedeki insanlara -üretim yapan, üretime yönelik- aş verilseydi, ekmek verilseydi, iş verilseydi, acaba, bu olay bugünlere böyle gelir miydi?! Dönüp ders alalım. Biz ders de almıyoruz. Sadece, bu tasarıyı bu yönüyle ele alıyoruz. Tabiî, ülkenin millî birlik ve beraberliğini kurtarmak için; ama, yarın önümüze acaba daha büyük sorunlar doğmayacak mı?! Onun için, olaya ekonomik olarak bakmanın kaçınılmaz olduğunu bir kez daha size ifade ediyorum.

Tabiî, bir de işin diğer halkası var. Bu terör nedeniyle, gerek teröristler tarafından gerek kolluk kuvvetleri tarafından evlerinden, yurtlarından, yerlerinden edilen, toplumun dışına itilen, bugün Ankara'da, İstanbul'da, Mersin'de, İzmir'de ekmek bulamayan, aş bulamayan bu bölgelerden giden bir sürü insan var. Acaba, bunları topluma kazandırmayı düşünmüyor muyuz? Bu insanlar, ülkenin millî birlik ve beraberliğine karşı hiçbir şey yapmamış; ama, mevcut yerlerinden edilmişler, aşları kesilmiş, ekmekleri kesilmiş, topraklarından, evlerinden gitmişler. Acaba, bu insanlar da terör mağduru değil mi? Böyle bir topluma kazandırma yasasıyla, gelin, en azından, bu insanları da yaşama kazandıralım. Bugün ülkenin birçok yerinde -bırakın doğudakileri- Diyarbakır varoşlarında dahi, İstanbul, Ankara, İzmir'de dahi toplumun dışına itilmiş bir sürü insan var. Gelin, bunları da topluma kazandıralım.

Tabiî -işin bir başka boyutu- bu ülkede 35 000-40 000 insanımız öldü. Bunlar bizim insanımızdı. Acaba bunlar geri mi gelecek? Biz her olayda suçluyu affedersek, her olayda yapanın yanına kâr bırakırsak, acaba, bu ülkede masumane yaşayan insanlar ne düşünürler?! O bir yaşındaki bebekleri acaba geri mi getireceğiz?! Onu da dikkatlerinize sunuyorum.

Bu yasa toplumsal barışı sağlayacak mı? Suç işleyenlerin yaptıkları yanlarına hep kâr kalacak ve toplumsal barış sağlanacak diyeceğiz! Ben buna katılmıyorum.

Bu yasa tek başına hiçbir sorunu çözmez; ekonomik olarak desteklenmez ise, ülkemizin başına yeni sorunlar, yeni belalar açılır. Bu yasayla, bugün Kuzey Irak'ta yaşayan ve ülkemize giremeyen bazı insanları, başlarından atmak için, acaba bize mi gönderiyorlar; "alın bunları, siz tekrar doyurun" mu diyorlar?! Onun için, bu yasa, tek başına bu ülkenin hiçbir sorununu çözmez, toplumsal barışı sağlayamaz. Gelin, bu ülkede, gerek bu insanlarımız gerek o bölgede yaşayan insanlarımız adına, ekonomik yeni kalkınma modeli uygulayalım. Bunu uygulamazsak, ülkenin başı beladan kurtulmaz.

Hepinize saygılar sunuyorum.

Teşekkür ederim. (CHP sıralarından alkışlar)