Türkiye cumhuriyeti anayasasının bazı maddelerinin değişiklik yapılması hakkında (s.s.497)

MEHMET NEZİR KARABAŞ (Bitlis)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; verdiğimiz değişiklik önergesi üzerine söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Tabii bu Anayasa değişiklik kanun teklifi üzerine uzun bir süredir görüşmeler yapıyoruz ve bu teklifi verenlerin iddiası demokratikleşme, demokratik bir zihniyetin gelişmesi, özellikle kamu çalışanlarını, işçileri, sendikaları ilgilendiren konularda da her anlamda örgütlenmenin önünü açmak ve sendikaları etkin kılma iddiası var. Tabii mevcut, yapılan kanun değişiklikleri, ister Anayasa’daki değişiklikler olsun, ister diğer yasalardaki değişiklikler olsun, bu değişiklikler yapılırken değişiklik teklifine imza atanların, bu konuda, şu anda iktidar olan ve yasaları uygulamakla görevli olan yetkililerimiz, Sayın Başbakanımız, Hükûmet yetkilileri, sayın bakanlar örgütlenmeye, örgütlere, sendikalara nasıl bakıyor, hangi mantıkla bakıyor, biraz ona bakmamız gerekiyor.

Sayın Başbakan Türkiye’nin genelinde olaysız geçen ve otuz iki yıldan sonra bu yıl Taksim’de yapılan etkinlikle ilgili, sendikaların, çeşitli sivil toplum örgütlerinin yaptığı, işte “Yıllardır verdiğimiz mücadele sonucu Taksim’e çıktık.” söylemine şöyle söylüyor, diyor ki: “Bunlar hepsi hava cıva. Bizim istemediğimiz, vermediğimiz hiçbir şeyi kimse zorla alamaz.”

Dünyanın her yerinde sivil toplum örgütleri, sendikalar, dernekler ve her türlü sosyal, toplumsal örgütlenmelerin amacı taleplerini dile getirmek, taleplerini savunmak, devlete, devleti yöneten hükûmetlere, iktidarlara bu talepler yönünde baskı yapmaktır ve zaten sivil toplum örgütlerine birçok zaman “baskı kurumları” söyleniyor. Eğer siz kendiniz dışında hiçbir örgütlülüğün, istemezseniz, taleplerinin geçmeyeceğini, taleplerini kabul ettiremeyeceklerini diyorsanız, siz biraz padişah mantığı, hükümdar mantığı; lütfeden, biz istersek olur, biz istersek bir yasayı buradan geçiririz; biz istersek işçiye, emekçiye hak veririz; biz istersek Kürt’e, Alevi’ye hak veririz; biz istersek çocuğa, kadına hak veririz… Yani böyle bir mantığın gideceği yer örgütlülüğün genişletilmesi, işçinin, emekçinin sendikal haklarının genişletilmesi değil, tam tersine, mevcut, şimdiye kadar kullanılan hakların bile yeri geldiği zaman, Tekel işçilerinin direnişinde olduğu gibi, Hükûmetin, iktidarın, devletin, devleti yönetenlerin istemine bağlı olduğu bir noktaya gideriz.

Şimdi, biz, birinci tur görüşmelerde dile getirdik. Bu konuda sendikaların, hem işçi sendikalarının, konfederasyonlarının hem de kamu emekçileri sendikalarının, konfederasyonlarının talepleri vardı; grevsiz bir sendikal düzenlemeyi kabul etmeyeceklerini ve sonuçta o hakkı alıncaya kadar da mücadele edeceklerini söylüyorlardı. Yani şimdi bizim bu teklifte yaptığımız düzenleme sonucu, işçinin, emekçinin, hem örgütlenme hem de o örgütlülük altında yıllardır dünyanın her tarafında verilen ve demokratik ülkelerde yasal güvenceye alınan hakları için, bu teklif yasalaştıktan sonra, Anayasa’ya geçtikten sonra da bu mücadele devam edecek. Peki, biz neyin çabasını sarf ediyoruz burada? Bir teklif getiriyoruz, Anayasa’yı değiştiriyoruz. Bu, tüm siyasi partiler arasında, Parlamentoda bir gerilimin nedeni oluyor; tüm toplumda tartışılıyor.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)