Emekli sandığı kanununda değişiklik yapılmasına dair kanun (ss.72)

MUSTAFA GAZALCI (Denizli)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir yasa çıkarıyoruz; yasanın yayımından iki ay sonra, devlete yıllarını vermiş kimi insanları kapıya bırakıyoruz. O kişiler ki, yaşamlarını düzenlemek için hesap kitap yapmışlardır. Belki çocuk okutuyorlar, belki de çoluğuna çocuğuna, evine taksitle bir şeyler almıştır. Şimdi, siz, onu emekli ediyorsunuz ve aylığından yüzde 20-25 kesiyorsunuz.

Verdiğimiz önergeyle, hiç olmazsa, yasanın bir geçiş süresi olmasını öneriyoruz; yani, 60 yaşının üzerinde olan insanlara, 65 yaşına kadar çalışma izni verilerek.

Aslında, kazanılmış bir hak açısından bakıldığında, bütün çalışanların 65 yaşına kadar çalışması gerekir; çünkü, o düşünceyle memur olmuşlardır, kamuya girmişlerdir. Anayasanın eşitlik ilkesi de odur. Devletle öyle bir sözleşme yapmıştır; ama, şimdi, düşündük ki, o, sizin kabul edebileceğiniz bir şey değil; arkadaşlarla görüştük. Şimdi, daha kabul edilebilir bir şeyi öneriyoruz; diyoruz ki: "Bu yasanın bir geçiş dönemi olsun; yani, bir beş yıl daha insanlara bir çalışma hakkı verelim."

Değerli arkadaşlar, bakın, bugün 16 Mart, öğretmen okullarının kuruluşunun 155 inci yıldönümü. Millî Eğitim Temel Yasasında "öğretmenliğin bir ihtisas mesleği olduğu, yani uzmanlık istediği" söylenir. 155 yıl önce, bu düşünceyle, ilk öğretmen okulu da kurulmuştur. Bütün öğretmen okulu çıkışlılar bunu bilirler. Şimdi, yıllarını vermiş bir uzmanı, siz, 61 yaşına geldi diye ve bütün hesaplarını altüst ederek -öğretmenlik yaparken, müfettişlik yaparken, yöneticilik yaparken, başka alanlarda çalışırken- dışarıya bırakıyorsunuz.

Değerli arkadaşlar, çıkaracağımız bu yasanın onur kırıcı bir yanı da: Kimilerine 65 yaşa kadar izin veriliyor; ama "benden izin al, ben istersem seni 65 yaşına kadar çalıştırırım" diyor hükümet. İşte bu olmaz! Yani, gebe bırakılarak "ben seni çalıştırıyorum -Demokles'in kılıcı gibi- her an sözleşmene son verebilirim" anlayışıyla, bir bürokrat çalıştırılamaz.