Plan ve Bütçe Komisyonu toplantısındaki konuşma

ÖMER FARUK GERGERLİOĞLU (Kocaeli)Teşekkür ederim.

Sayın Bakan, hoş geldiniz.

Ben de Meclis Engelli Bireylerin Sorunlarını Araştırma Komisyonu üyesi bir milletvekili olarak size engelli öğrencilerin vahim hâlini aktarmak isterim. İstanbul ve Ankara'da son iki aydır sürekli ve belirgin bir şekilde servisler geç geliyor. Ankara İl Millî Eğitim Müdürünü aradım, düzelteceklerini söylediler ama hâlen düzelmedi. Engelli öğrencilerimiz üçüncü sınıf vatandaş mı, neden düzeltilmiyor? Dokuzda başlayacak ders için servis on buçukta geliyor. Her sene özel eğitim sınıfındaki ikinci öğretmen geç atanıyor, okullar açıldıktan üç-dört hafta sonra ancak geliyor, bazen gelmediği de oluyor. En büyük yapısal sorunlardan biri öğretmen istikrarsızlığı. Kadrolu öğretmen açığı nedeniyle nöroçeşitli çocuklarımız çok sık öğretmen değiştirmek zorunda kalıyor. Oysa nöroçeşitliler açısından en kritik şey güven ilişkisi ve rutindir; sürekli değişen bir öğretmen düzeni çocukların eğitiminde duraksamalara yol açıyor.

Bir de özel eğitim sınıflarının fiziksel yetersizliklerine vurgu yapayım; gözden uzak görülen bodrum katlarında, ışık almayan, havalandırması veya oyun alanı yetersiz yerlerde konumlanıyor. Çocuk daha ilk adımda, okulun fiziki yapısı içinde ötekileştiriliyor, bahçede oyun dışı bırakılıyor, akran zorbalığına maruz kalıyor; sınıf içinde sadece kayıt içinde bir öğrenci olarak kalıyor. Çoğu zaman otistik olmayan öğrencilerle kaynaştırma çalışmaları yapılmıyor, sınıflarında izole tutuluyorlar. Yine, sistem, nöroçeşitli çocuklara en fazla ne sunuyor? Sadece yirmi dakikalık bir ek süre; bu olmaz, aslında bu çocuklara sınavsız olarak tüm otistik, Down sendromlu çocuklara eğitim bursu verilmeli diyoruz. Kolaylaştırıcı kişi yani işte yardımcı öğretmen, destek abisi, ablası; veli bunun ücretini ödüyor, SGK, özlük... Yani bu konuda neden Millî Eğitim bir inisiyatif almıyor? Sistem tarafından hâlâ bir lüks gibi görülüyor bu köprü aktör; bu da olmaz, lütfen düzeltin. Okul kapıları kapandığında, yaz aylarında, nöroçeşitliler tamamen unutuluyor; eğitim duruyor, rutinler bozuluyor, nöroçeşitli çocuklar evdeki dört duvar arasına mahkûm ediliyor; oysa eğitim, yazın da çocukların sosyal becerilerini destekleyen bir şekilde, kesintisiz devam etmeli; "Çocuk orada, bir köşede dursun, günü tamamlasın, idare edilsin." mantığıyla bakılıyor. Bu, açık bir ayrımcılık. Eğitim politikalarını en üst düzeyde yönetenlerden yerel idarecilere kadar hep böyle görünüyor.

Bir de nöroçeşitlerin öğretmenleri, özel eğitim alanında yıllarca emek veren, lisans eğitimi almış arkadaşlarımızın yerine, seksen saat eğitim alıp bir sertifika alanlar geçiriveriliyor. Bu, olacak bir iş değil. Türkiye genelinde 37.800 norm kadro açığı bulunmakta ve 6.508 özel eğitim alan öğretmen bekliyor. Yani yazık değil mi? Biz engelli bireylerin sorunlarını aylarca konuştuk, bu konuda Meclis iki yıldır bir rapor hazırlığı içinde ancak okullardaki vahim durum bu; eğitimciler, bu çok zor eğitimin eğitmenleri şu anda mutsuzlar.

Yine, bir veliden size bir mesaj okuyayım: "Yıllardır ücretli öğretmenlik yapan bir öğretmenim. Ders ders yılı sonuna dek ücretli öğretmen olarak resmî ve dinî tatillerde ders ücretlerimizin tam ödenmesini ve sigorta haklarımızın tam yatırılmasını istiyoruz. Örneğin, 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı'mızda ve 23 Nisanda görev alıyoruz ama ücret almıyoruz. Ara tatillerde ve şubat tatilinde hiçbir ücret almıyoruz. Biz resmî ve dinî tatillerde yaşamıyor muyuz? İhtiyaçlarımız olmuyor mu? Veya uzağa gidiyoruz, servis ücreti veriyoruz. Kadrolu arkadaşlarla aynı şartlarda çalışmamıza rağmen ders saati ücretini dahi aynı almıyoruz?" 100 bin ücretli öğretmen yerine 50 bin kadrolu öğretmen neden olmasın? Bütün öğretmen arkadaşlarımızın feryadı bu. Sayın Cevdet Yılmaz "Bütçede en büyük payı eğitime ayırdık." dedi ancak incelediğimiz zaman, geçen senenin bile gerisinde Millî Eğitimin bütçesi ve bunun da çoğu maaşlar, işte kendi harcamalarına gidiyor. Öğretmen atamaları çok az, bunu görüyoruz.

Yine, KHK'li öğretmenlerin durumu ne olacak? Legal fiilleri illegal kabul edilerek ihraç edilen 35 bin öğretmen var, 20 bin de okulu kapatıldığı için diploması iptal edilen... Böyle bir saçmalık dünyanın başka bir yerinde yok, Türkiye'de var, çalışma izni iptal edilen öğretmenler var. Bu kişiler takipsizlik veya beraat aldıkları hâlde iade edilmiyorlar veyahut da bir özel okulun servis şoförü bile olamıyorlar; bu, dünyanın neresinde var diye soruyorum.