Özel tüketim vergisi kanununda değişiklik (s.s.1112)

OSMAN KAPTAN (Antalya)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşülmekte olan 1112 sıra sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısının 4 üncü maddesi üzerinde Cumhuriyet Halk Parti Grubu ve şahsım adına söz almış bulunuyorum; hepinizi saygıyla selamlarım.

Sayın arkadaşlar, ülkemizde karayolunun payı, yolcu taşımacılığında yüzde 96, yük taşımacılığında ise yüzde 92 gibi büyük bir orana sahiptir.

Ulaştırma Bakanlığınca hazırlanan 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 10 Temmuz 2003'te Genel Kurulumuzda kabul edilmiştir. Kanunun öngördüğü Karayolu Taşıma Yönetmeliği de 25 Şubat 2004'te yürürlüğe girmiştir. Bu yönetmelik, sorunları çözmemiş, bilakis sorunları artırmıştır.

Bugüne kadar bu yönetmelikte iki yıl içinde 5 defa değişiklik yapılmıştır; yani, 25 Şubat 2004'te yönetmelik çıkıyor, yedi ay sonra Eylül 2004'te bir değiştiriliyor, aradan üç ay geçiyor, aralıkta tekrar değiştiriliyor, aradan iki ay geçiyor, Şubat 2005'te tekrar değiştiriliyor, yedi ay sonra da tekrar değiştiriliyor, dört ay sonra tekrar değiştiriliyor.

Yani, el insaf! Sayın arkadaşlar, dünyanın hiçbir yerinde ortalama dört ayda bir değiştirilen bir yönetmelik yoktur; ancak bu bizde yapılmaktadır. Onun için de, inandırıcılığı, kalıcılığı olmayan, devlet ciddiyetiyle bağdaşmayan, yönetim ve bürokrasi anlayışından yoksun, Hükümetin tipik bir uygulamasıdır bu yönetmelik. Kısaca, bu Hükümet, görüldüğü gibi, başarısızlıkta çok başarılıdır.

Değerli arkadaşlarım, Anayasanın 173 üncü maddesinde "Devlet, esnaf ve sanatkârı koruyucu ve destekleyici tedbirleri alır" denilmektedir. Anayasamızın bu kesin hükmüne karşılık, ne yazık ki, Hükümet ve Ulaştırma Bakanlığı, bırakın kamyoncu esnafını, şoförü korumayı, desteklemeyi bir tarafa bırakın, kamyoncu esnafının, tabiri caizse, ocağını söndürücü bir yönetmelik çıkarıyor. Bu yönetmelik, kamyoncu esnafını esnaf sınıfından çıkarıp tüccar sınıfına sokuyor. Taşıma yetki belgesi almak için, gerçek ve tüzelkişilerden, ticaret ve sanayi odalarına kayıtlı olduklarına dair belge istemektedir. Halbuki, 507 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Kanunu kapsamına giren onbinlerce kamyon türü araç sahibi vatandaşımız, Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonuna bağlı meslek odalarına kayıtlı üyelerdir. Bu kişiler, ticarî şirket sahibi ve üyesi değil, sınırlı olan sermayesine emeğini de katarak ekmek parası kazanmaya çalışan, zar zor senedini ödemeye, vergisini vermeye çalışan küçük esnaflardır. Bunları küçük esnaf sınıfından çıkarıp tüccar sınıfına sokmanın, ülke gerçekleriyle bağdaşan bir ilgisi yoktur.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yine, bu yönetmelik, Türkiye genelinde, kamyoncu kooperatiflerini kapatma noktasına getirmiştir. Yüzbinlerle telaffuz edilen kamyoncu esnafımız perişan edilmektedir. Bir taraftan 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununu çıkarıyoruz, diğer taraftan 1163 sayılı Kooperatifler Kanununu yok sayıyoruz. Bu yasalar, yönetmelikler çıkarılırken Sanayi ve Ticaret Bakanlığının haberi yok mu?

Yönetmeliğin 4 üncü maddesindeki öz mal tanımı, 1163 sayılı Kooperatifler Yasasına aykırıdır. Yönetmelikte, yetki belgesi sahibi adına motorlu araç tescil ve motorlu araç trafik belgelerinde kayıtlı taşıtlar tanımı yapılmaktadır; oysa, kooperatifler bir emek birliğidir, kooperatif adına tescilli kamyon yoktur. Bu yönetmeliğe göre, kooperatif üyeleri, sahip oldukları kamyonları kooperatif adına tescil ettirmeye, yani, ortaklar, kamyonlarını kooperatif öz malı yapmaya mecbur edilmektedir. Bu durum, Kooperatifler Yasasına veya Anayasaya aykırı değil midir; elbette aykırıdır.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKANBuyurun efendim, konuşmanızı tamamlayın.

OSMAN KAPTAN (Devamla)Anayasanın örgütlenme, çalışma ve sözleşme yapma haklarına aykırıdır.

Sayın milletvekilleri, Hükümet şimdi işin kolayını buldu; sayıları 300 000'i bulan kamyoncu esnafına parayla yetki belgesi satıyor. İşin özü bu. Önce miktarları yüksek tutuluyor, tepki gelince yetki belgesi fiyatları biraz indiriliyor. Süre önce kısa tutuluyor, kamyonculardan tepki gelince süre biraz uzatılıyor. Kısacası, ne alınabilirse kâr mantığıyla kamyoncu esnafımıza belge satmaya devam ediliyor.

Kamyon yaşı 19'a düşürülerek, daha yaşlı araçların taşımacılığına izin verilmiyor. Aracını yenileme olanağı olmayana devlet destek verecek mi; hayır, vermeyecek. Peki, bu insanlar evlerini neyle geçindirecekler? Sayın arkadaşlar, allahaşkına, bu insanlar nasıl geçinecek? Zaten geçinemiyorlar, iş yok, arabaları takozda, kamyoncuların çoğu borç içinde, senetlerini ödeyemiyorlar; şimdi bir de yetki belgesi çıktı karşılarına. Olacak iş değil! Kamyoncu şoförümüz mecburiyetten canı pahasına Irak'a gidiyor ve Irak'a bile bile ölüme gidiyorlar. Niye; mecburiyetten.

Sayın arkadaşlar, bu uygulama yoluyla, belge ücretleri yoluyla bir bakıma dolaylı vergi toplama yoluna gidiliyor. Hükümet, belki yurtiçi ve yurtdışı taşımacılıkta bu işten 100 trilyon lira para bekliyor. Bu rakamı RODER telaffuz ediyor. Bu olanaksızdır. İnsanlarımızı perişan etmeye hakkımız yoktur. Bu yasada, yönetmelikte yeniden düzenlemeler yapılmalı; gerçekçi ve uygulanabilir olmalıdır.

Ayrıca, yönetmeliğin ilk şeklinde, Ulaştırma Bakanlığı, yetki belgelerinin ulaştırma bölge müdürlüklerinden alınmasını istemiştir. Bölge…

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)