Plan ve Bütçe Komisyonu toplantısındaki konuşma

SALİHA SERA KADIGİL (İstanbul)Yine, konuşacak çok şey var.

Faize yirmi günde verdiğiniz parayı bu ülkenin çocuklarına ayırıp da bir öğün yemek vermeyi çok gördüğünüz için okula aç giden çocuklardan; atanamayan, yoksulluk hatta açlık sınırının altında yaşattığınız öğretmenlerden; Bakanlığınızın dört yanını saran liyakatsizlikten; evladının beslenmesine bir elma koymaktan aciz hâle getirdiğiniz anne babalardan; mutsuz çocuklardan; geleceğini çaldığınız gençlerden bahsetmek isterdim ama bir yerde çocuklar ölüyorsa başka konuyu konuşmaya takat kalmıyor.

Sayın Tekin, canhıraş savunduğunuz MESEM'lerde bugüne dek 37 çocuk ölümü, 31.747 iş kazası yaşandı, 31 bin çocuğun başına iş geldi; bunu ben demiyorum, bu sizin rakamlarınız ama biz, burada bu çocuklardan her bahsettiğimizde başınızı öne eğip utanmak yerine bizimle kavga etmeyi seçiyorsunuz. O yüzden, bugün burada ben konuşmayacağım; bu kaybettiğimiz 37 çocuktan sadece birinin, bir 1 Mayıs günü koşup oynaması gerekirken çalışmak zorunda bıraktığınız, iş yerinde ölen Mahir Buğra'nın annesi konuşacak; bizi dinlemiyorsunuz, en azından onu dinleyecek kadar sabrınız vardır diye umuyorum sadece.

Annesinin mektubunu okuyorum size: "Sayın Yusuf Tekin, böyle bir sistem kurdunuz, güzel ama siz niye bu çocuklara sahip çıkmıyorsunuz? Hiçbir şekilde sahip çıkmadınız, bize bir başsağlığı dahi dilemediniz; çok bekledik, çok istedik. O kadar çağırmama, yazmama rağmen hiç ulaşmadınız. Bir başsağlığı dilemenizi isterdim. Çok mu şey istedim? Biz, bu çocukları size emanet ettik, devlete emanet ettik. Sokaklara güvenemiyoruz, insanlara güvenemiyoruz, devletimize de mi güvenemeyeceğiz? Davamızın yanında olmanızı çok isterdim çünkü hani bu çocuklar bilsinler ki yalnız değiller, bilsinler ki 'Biz devletin öğrencileriyiz, bizim arkamızda devlet var.' desinler istedim, olmadı. Demiyorum ki bu Allah'ın takdiridir çünkü benim çocuğum yiyecek içecek bölümünde; orada mutfakta kek yapması, krema çırpması lazım. Benim oğlumun ne işi var ya elektrikçinin yanında? Benim oğlum elektrikçi çırağı değil ki. Zaten giden gitti, ben oğlumu geri getiremeyeceğim, bir ömür boyu onun acısını çekeceğim. 'Davanızın yanındayız; kimin ihmali varsa, kim sebep olduysa cezasını çekmesini sağlayacağız.' demenizi çok istedik ama yapmadınız; 'Giden gitti.' dediniz, bıraktınız. Benim oğlum haftanın yalnızca bir günü evdeydi, geri kalan günlerde hep çalışıyordu, okul günlerinde okula gönderilmiyordu; biz, bunu defalarca koordinasyon öğretmenine söylememize rağmen hiçbir şey değişmedi. Oğlumun mesajları dahi var, elimde duruyor: 'Hocam, yarın okul günü ama usta okula göndermiyor, iş çok yoğunmuş. Gelmesem devamsızlık olur mu?' Aha, mesajları burada duruyor ama ne öğretmenimiz ne okul müdürümüz işlem yaptı ne bir tutanak tuttular ne yanımızda durdular. Ustalarıyla kaç kez görüştük 'Bu çocuklar öğrenci, niye bu saate kadar çalıştırıyorsunuz?' diye çok tartıştık, bize ne dediler biliyor musunuz? 'Okul okusun istiyorsan al oğlunu git okula yazdır o zaman.' Ya, biz zaten okula yazdırmışız bu çocuğu, bu çocuk senin elemanın değil, bu çocuk staj yapan öğrenci; biz bunları defalarca konuştuk, kimseye anlatamadık. Bir tane yalanım varsa cezamı çekmeye razıyım ama bir tane yargılanan devlet görevlisi yok; sadece iş yeri sahibi ve elektrikçi tutuklu, onları da dört ayda saldılar, sonra yine tutukladılar. Dükkân zaten hemen açıldı; bu, beni tamamen yıktı, ben o dükkânın kapısından bile geçemiyorum."

Bakın, bu hafta sonu ben bu anneyi evinde ziyaret ettim Sayın Tekin. Mahir 15 yaşında bir çocuk, yüzüne bakmanızı çok istiyorum. Gitar çalan bir çocuk, pastacı olmaya çalışan bir çocuk. Kendine bir hesap açmış "Hayalim Pastanesi" diye, orada babasıyla bir pastane açmak istiyor. Ve bu çocuk -Sayın Tekin, hepimiz soralım- ne olsa hayatta olurdu bugün, ölü olmazdı? Mesela bu çocuk zengin olsaydı babasının parasıyla bir kolejde okusaydı şimdi bir okulun bahçesinde oynuyor olacaktı sizlerin çocukları gibi. Mesela buraya denetime göndermişsiniz iki gün önce bir öğretmeni, aynı hafta orada bütün küçük mutfak aletlerinden personel çarpılmış, daha bir gün önce ya, bir gün önce bir kız öğrenci aynı panodan çarpılmış, bunları tespit edip o iş yerinin kapısına kilit vurmayı becerecek bir devlet olsaydı bu ülkede bu çocuk bugün hayatta olacaktı. Ya da "Ayda 8 bin liraya biz ucuz işçi olarak bu çocukları kullanıyoruz." değil, "Bu çocukları stajyer olarak eğitiyoruz." diyebilen birileri olsaydı bu çocuk şu anda hayatta olacaktı ama bunların hiçbiri olmadığı için Mahir de artık yok Sayın Tekin ve siz karşımda oturuyorsunuz. "MESEM'de çocuklar ölmesin." diyen, bu yüzden size kızıp "Yusuf Tekin istifa!" diyen gencecik öğrenciler şafak baskınlarıyla evinden alınırken izlediğiniz gibi izliyorsunuz olan biteni. O yüzden benim sizden hiçbir beklentim yok ama arkanızda oturan bu kadar bürokrat var.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

SALİHA SERA KADIGİL (İstanbul)Karşımda oturan, sizin işlerinizi denetlemekle görevli vekiller var.

OTURUM BAŞKANI ORHAN ERDEMTeşekkür ederim.

SALİHA SERA KADIGİL (İstanbul)Aranızda bir tane yoksul çocuğu varsa...

OTURUM BAŞKANI ORHAN ERDEMSayın Sevda Karaca...

SALİHA SERA KADIGİL (İstanbul)...bizim dert ettiğimiz kadar dert etmeniz gerekiyor bu çocukları.