Dünya mülteciler günü münasebeti hk

ŞERİF BİRİNÇ (Bursa)Sayın Başkan, değerli arkadaşlar, 20 Haziran Dünya Mülteciler Günü üzerinde gündemdışı söz almış bulunmaktayım; hepinizi saygı ve sevgiyle selamlarım.

İnsanlık var olduğu sürece, dünyanın kuruluşundan beri, insanlar, birbirleriyle didişme, savaş, çekişme içinde olmuşlardır. Bu da, toplumların, insanların zaman zaman ülkelerini terk etmelerine sebep olmuştur ve dünyanın önemli bölgeleri mültecilerin transit geçişlerine sahne olmuştur. Bugün, dünyada, takriben 1 000 000 kişi, ülkelerindeki savaş veya can güvenlikleri nedeniyle ülkelerini terk etmek mecburiyetindedir. Milliyeti, dini, ırkı, herhangi bir sosyal sınıfa üyeliği veya siyasî düşüncesi nedeniyle ülkelerini terk etmek mecburiyetinde kalan yıllık 1 000 000 kişi diğer ülkelere sığınmaktadır. Bunlara da bu ülkeler "sığınmacı", "mülteci" kavramı altında destek olmaktadırlar. Bunlar, sığındıkları ülkelerde, sosyal, ekonomik, kültürel, siyasî haklarını kullanabilmektedirler; ama, önemli olan, bunların kendi ülkelerinde, geri dönerek bu haklarını kullanmalarıdır.

Türkiye, jeopolitik ve jeostratejik olarak önemli bir noktadadır; geçmişte de Avrupa, Asya, Afrika'yla sıcak ilişkileri olmuştur. Bu nedenle, zaman zaman Avrupa'da, Asya'da, Afrika'da olan savaşlar, siyasî çekişmeler nedeniyle önemli oranda göç almıştır. Bosna-Hersek hadiselerinde, Kosova hadiselerinde, Kırım'da, Kafkasya'da, İran-Irak savaşlarında, İran'da olan hadiselerde, Afganistan-Pakistan savaşlarında ve Afrika'daki savaşlarda önemli oranda göç almıştır. 1951 Cenevre Sözleşmesine çekinceli olarak 1961 yılında onay veren Türkiye Cumhuriyeti, 1967 Konvansiyonunu da 1968 yılında onaylamıştır.

Avrupa dışındaki ülkelerden mülteci kabul etmeyeceğini ve bunları ülkesine kabul etmeyeceğini belirten Türkiye Cumhuriyeti, maalesef, bu süre zarfında, Avrupa'dan gelen hiçbir sığınmacıya da mülteci hüviyetini vermemiştir; ama, Afrika'dan da, Asya'dan da, takriben 2 000 kişi, her yıl yurdumuza iltica etmektedir. Bunların, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği sığınmacı olarak başvurularını almakta, mülteci olarak üçüncü ülkelere yerleştirmektedir. Başta Amerika, Kanada, Finlandiya, Avustralya gibi ülkeler, bu mültecilere kapılarını açmaktadırlar.

Mültecilerin bir ülkeye kabulü kadar, onların o ülkeye adaptasyonu da önemlidir. Türkiye, tarihî bağlamda, hem Balkanlar hem Kafkasya ve Kırım hem de Ortadoğu'yla sıcak ilişkiler içindedir ve bu bölgelerde, bizim, kardeş, dost bildiğimiz topluluklar mevcuttur.

Sözümün başında, Türkiye'nin bugüne kadar herhangi bir kişiye mülteci hüviyetini vermediğini belirtmiştim. Avrupa'da ve gelişmiş ülkelerde, mültecilerle ilgilenmek üzere ya devlet kurumları kurulmakta veya Kızılhaç, kilise dernekleri gibi dernekler bu görevi üstlenmektedirler.

Yurdumuzda da, Kızılaya, sadece savaş esnasında 10 000 mülteciyle ilgilenme yönünde bir yetki verilmiştir; ama, bunun dışında mültecilerle ilgilenebilecek herhangi bir kurum, kuruluş, sivil toplum örgütü yoktur.

Temennimiz, Atatürk'ün "yurtta sulh, dünyada sulh" düsturu altında, yurdumuzda ve dünyada barışın ebedî olması, hiçbir kimsenin de, başka bir ülkeye, ülkesini terk edip gitmeye mecbur kalmamasıdır.

Hepinizi saygı ve sevgiyle selamlarım. (Alkışlar)