Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi

1930 yılında yürürlüğe konulan Belediye ve Hıfzıssıhha Kanunları, Veteriner Hekimlere ciddi görevler yüklemekte idi. Ancak 2006 yılında çıkarılan kanunla Veteriner İşleri Müdürlükleri, idarenin isteğine bırakıldı ve böylece çoğu belediyede Veteriner İşleri Müdürlükleri kapatıldı. Bugün birçok belediyede Veteriner İşleri Müdürlüğü yoktur. Öte yandan 1937 yılında çıkarılan bir kanunla Tarım ve Orman Bakanlığı yapılandırılmış ve yurt genelinde Veteriner İşleri Genel Müdürlük teşkilatı kurulmuştur. Ancak 1984 yılında ani bir kararla Veteriner İşleri Genel Müdürlüğü ve Taşra Teşkilatları da kapatılmıştır. Yine 2010 yılında çıkarılan bir kanun ile Veteriner Hekimler tarım, hayvancılık alanında ve tüm sağlık, ıslah, koruma vb. konularında etkisiz hale getirilmiştir. Kapsamı sürekli olarak daraltılan ve kısırlaştırılan Veteriner Hekimlik gerek çevre sağlığı gerekse kamusal alanda halk sağlığı açısından kilit noktada bir meslektir. Dolayısıyla bu mesleğin bugünkü bu duruma düşürülmesi aynı zamanda halk sağlığına da bir tehdittir.

Amerika Birleşik Devletleri Hastalık Kontrol ve Koruma Merkezi'nin kayıtlarına göre insan sağlığını tehdit eden ve enfeksiyona yol açan toplam 1415 mikroorganizma var, bunların 868'i zoonotik, yani insan ile hayvan arasında ortak karakter taşımaktadır. Bunların 9633 ü hayvanlardan insanlara, sonrada insandan insana bulaşmaktadır. İnsanların bulaşıcı hastalıklarının yüzde 60'ı hayvanlardan kaynaklanır, yani zoonotiktir. Dolayısıyla tüm bu risklere rağmen görev yapmaya çalışan Veteriner Hekimlerin toplum sağlığı açısından taşıdıkları önem ortadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinde, bu kanuna tabi kurumlarda çalışan memurların sınıfları belirlenmiş olup; Veteriner Hekimler, sağlık hizmetleri sınıfı çalışanları arasında yer almaktadır. Yine Veteriner Hekimler 1946 yılından beri Emeklilik Yasası gereği fiili hizmet süresi zammı (yıpranma payı) almakta idiler. Ancak 2018 yılında bu fili hizmet zammı da kaldırıldı.

Buna müteakip 657 sayılı Kanun'un 152. maddesi birinci ve ikinci fıkralarında, Devlet memurlarına verilen zam ve tazminatları belirlenmiştir.

Söz konusu fıkralara göre; Tabip, Diş Tabibi, Eczacılar ile Veteriner Hekimler 4 yıl ve üzeri eğitim süresine sahip sağlık hizmetleri çalışanları arasında birlikte yer almıştır. Ancak, Tabipler. Diş Tabipleri ve Eczacılar değişik zamanlarda çıkan Kanun, Kanun Hükmünde Kararnameler veya Bakanlar Kurulu Kararları ve 657 sayılı Kanun ile verilen haklara istinaden ilave kazanımlar elde ederken, Veteriner Hekimler bu konuda mağdur edilmiş olup; mevcut haklarını dahi kaybetmiş, sağlık hizmetleri çalışanları dışında tutulmuştur.

657 sayılı Kanun'un 152. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında devlet memurlarına verilen zam ve tazminatların belirlenmesindeki esasların; eğitim süreleri, görev güçlüğü, hayat ve sağlık tehlikesi, görev yerinin özelliği, görevin önem ve niteliği, aynı sağlık sitemi içinde bulunan, aynı sosyal niteliklere karşı asgari ölçüde güvence altına alınan ve aynı kurallara bağlanan sigortalıların aynı hukuksal statü içinde özdeş durumda bulunan kişiler olduğundan aynı durumdaki kişilerin yasanın öngördüğü haklardan aynı esaslara göre yararlandırılması Anayasanın eşitlik ilkesi gereğidir. 200'den fazla zoonotik hastalığa karşı mücadele eden, toplumu bu hastalıklardan korumak amacıyla en ücra köylere, beldelere mevsim ve ulaşım şartlarına, mesai mefhumuna bakılmaksızın zorlu ahır ortamlarına, hayvan travmalarına maruz kalan Veteriner Hekimler ve Uzm. Veteriner Hekimlerin özlük hakları, eşit ve benzer işleri yapan beşeri sağlık hizmetleri çalışanlarının özlük hakları göz önünde bulundurularak yeniden düzenlenmelidir.

0ei ine