Organize sanayi bölgeleri kanununda değişiklik yapılması hakkında kanun tasarısı, bursa milletvekili mehmet altan karapaşaoğlu'nun; organize sanayi bölgeleri kanununda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi, milliyetçi hareket partisi grup başkanvekili ve izmir milletvekili oktay vural ile izmir milletvekili şenol bal'ın; 4562 sayılı organize sanayi bölgeleri kanununa bir geçici madde eklenmesine dair kanun teklifi, izmir milletvekili ahmet ersin ve 18 milletvekilinin; 4562 sayılı organize sanayi bölgeleri kanununa bir geçici madde eklenmesi hakkında kanun teklifi (s.s: 222)

CHP GRUBU ADINA AKİF EKİCİ (Gaziantep)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Organize Sanayi Bölgeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun Tasarısı’nın 9’uncu maddesi üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlarım.

Değerli milletvekilleri, daha önce organize sanayi bölgesi yönetim kurulu ve üst kuruluş olan –OSBİR kısa adıyla- Organize Sanayiler Üst Birliği Kurucu Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev almış olmamdan dolayı uzun yıllar Gaziantep’te organize sanayi bölgesi başkanlığı, yönetimi, müteşebbis heyet üyeliği yapmam dolayısıyla Gaziantep Organize Sanayi Bölgesinin sorunlarını ve organize sanayilerle ilgili olan sorunları yakinen bilirim ve çözümleri için çözüm arayan heyetler içerisinde görev aldım.

OSB’ler kuruluşundan bugüne kadar, kuruluşunda görev alan belediye, il özel idaresi ve ilgili ticaret ve sanayi odalarının ve ilgili bakanlıkların devamlı arpalığı olarak görülmüştür. Bunun en büyük nedeni, yönetimiyle ilgili bir türlü netliğe kavuşmamıştır. 1962 yılında Dünya Bankası kredisiyle Bursa’da kurulan organize sanayi bölgesinden sonra yaklaşık on iki yıl herhangi bir yasaya bağlı olmadan organize sanayiler yönetilmiş ve yönetilmek istenmiştir. Ne zamana kadar? 1982 yılında Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Fonlar Yönetmeliği yayımlanana kadar. Tabii bu yayımlanan Fonlar Yönetmeliği organize sanayilerin yönetimiyle ilgili yeterli bir açıklık ve netlik getirmemiştir.

Organize sanayi bölgesi sayısının ve ülke ekonomimizdeki öneminin giderek artması, OSB’lerin tüzel kişilikten yoksun olması pek çok hukuki sorunları da beraberinde getirmiştir. Bu sorunların çözümü için 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu 12/4/2000 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilerek yürürlüğe girmiştir ve ilgili yönetmelik 2001 yılında yani bir yıl sonra çıkartılmıştır.

Değerli arkadaşlar, dünyada başarılı örneklerini gördüğümüz ve ülkelerin ekonomisinde çok ciddi yere sahip olan organize sanayi bölgeleri bugün iki yüz elli dört sayısına ulaşmıştır. Fakat bunların içerisinde Gebze, Gaziantep, Eskişehir, Bursa, İzmir ve bunun gibi birkaç organize sanayi bölgesinin dışında istenilen sonuca ulaşılamamıştır. Burada en büyük neden, Türkiye’de organize sanayilerin gelişmemesi önündeki en büyük nedenlerden bir tanesi organize sanayi bölgelerinin yönetimiyle ilgili netliğin olmamasıdır. Şu anda da bu yeni çıkarılan yasayla organize sanayi bölgelerindeki yönetim netliği açık bir şekilde tarif edilmemiştir. Evet, yasada tarif ediliyor. Organize sanayi bölgeleri; bölgenin belediyesi, il özel idaresi, ticaret sanayi odaları ve ilgili derneklerin -ticaretle uğraşan, bölgeyle ilgili ticaret dernekleri- müşterek önerisiyle ve vilayetin öncülüğüyle, valiliğin oluruyla organize sanayi bölgeleri kuruluyor. Yönetiminde ticaret ve sanayi odaları özellikle olmak üzere devamlı söz sahibi olmayla ilgili bir iddia sahibiler. Şu anda da görüyoruz. Çıkardığımız kanunlardan bir tanesi altı organize sanayi bölgesinin mevcut şekilde yönetimiyle devam etmesi şeklindedir.

Ben şunu söylüyorum: Organize sanayi bölgeleri kurulur. Kurarken mutlaka vilayetin, belediyenin ve ilgili kuruluşların öncülük etmesi gerekiyor. Şöyle örnek verebiliriz: Üç veya beş kişi bir araya gelir, konutla ilgili bir kooperatif kurar. Kooperatifin inşası bitene kadar, mesken sahipleri yerleşene kadar bu yönetimin görevi devam eder ama mesken sahipleri yerleştikten sonra bu kooperatif kendini fesheder ve orada oturan insanlar, orada ikamet eden insanlar kendi yönetimleriyle ilgili yeni bir şekil oluştururlar. Maalesef OSB’lerde bunu net bir şekilde göremiyoruz.

İkincisi, OSB’ler devamlı arpalık olarak görülmüştür dedim ve peşinden söylüyorum. TEDAŞ, BOTAŞ gibi kurumlar -Gaziantep Organize Sanayi Bölgesini çok iyi bildiğim için örnek vererek söylüyorum- tüm yatırımlarını, elektrik hatları, doğal gaz dağıtım hatları dâhil olmak üzere sanayiciye yaptırırlar. Sanayiciler yapıyor. Bugün Gaziantep’e doğal gaz, biliyorsunuz, bir buçuk yıl önce gibi bir zamanda geldi. 11 milyon euro civarında Gaziantepli sanayici alt yatırımıyla ilgili harcama yaptı. Bunu kendi cebinden yaptı. Her dönemde olduğu gibi göbeğini kendi keserek yaptı. Tek saatten doğal gaz satın alıyor ve yaklaşık 700 aboneye dağıtıyor. Dağıtım işlerini kendi bütçesinden, kendi bünyesinde yapıyor ama BOTAŞ ne veriyor? Yüzde 3’tü, yüzde 1’e çekildi biliyorsunuz. Yüzde 1 indirim veriyor. Bu yeterli değildir.

TEDAŞ konusuna gelince… Gaziantep’teki dört organize sanayi bölgesi yaklaşık 160 milyon kilovat saat enerji tüketir ayda ve bunun dağıtımını, tahsilatını, hat kaybını tamamen organize sanayi bölgesi kendi bütçesinden karşılar ve buradan yüzde 3’e yakın bir indirim alıyor. Bunu yeterli görmüyoruz.

Tabii, belediyeler, özel idareler, ticaret odaları, sanayi odaları işin başında dedik.

Söz Gaziantep’e gelmişken, Gaziantep Belediyesi geçtiğimiz yıllarda -yani bu son dönem AKP belediyesi iş başına gelene kadar- sanayiciyle çok ciddi bir iş birliği içerisindeydi ama bu dönemde görüyoruz ki bu iş birliği yeterince yerine getirilememiştir. Tabii, yerine getirilebilmesi için belediyenin düzgün çalışması ve yolsuzluklar dışında durması gerekiyor. Geçen hafta üzülerek gördüğüm bir hadise, kamuoyuna yanlış bir bilgi aktarımı, eksik bilgilendirme veya yanlış bilgilendirmeden dolayı Gaziantep’teki belediyenin yolsuzluğuyla ilgili bir açıklama yapıldı buradan. Ben onu üzüntüyle izledim.

Şimdi, burada, kamuoyunu aydınlatma açısından, kamuoyuna doğru bilgi verme açısından birkaç cümle söylemeyi ihtiyaç hissediyorum. Gaziantep’te üç ayrı olay cereyan etmiştir: Bir tanesi, lise alanında yapılan tadilat. Çok detayına girmeyeceğim. Yanlış, ilgisi olmayan bir çek gösterildi. 2001 yılında şubesi kapatılmış, hiçbir geçerliliği olmayan çek burada belge olarak gösterildi.

İkincisi, lise alanını neden tadil ediyorsun? Lise alanını neden tadil ediyorsun hiç ihtiyaç yokken? Madem eğitime bu kadar önem veriliyor. Ülkenin eğitim yönünden geri kalmışlığı bu kadar tekrarlanıyor. Gaziantep’in eğitim konusunda 62’nci sırada olduğundan bahsedilirken, siz lise alanı olarak yapılmış olan bir yeri “kavşak geçireceğim” diye birilerine menfaat sağlamak için, 1,80 emsal vermek için… 1,80 emsali biliyor arkadaşlarımız herhâlde! Kullanılan arazinin 1,80’le çarpılarak inşaat alanı demektir. 1,80 emsal veriyorsunuz, çek alıyorsunuz, bu ayrı bir olay. O gün bahsedilen olay bu değil. Bizim esas üzerinde durduğumuz, adı üstünde “Fıstık gibi rant.” Yetmiş iki saatte 72 trilyonun gasbedildiği, garibanın, yoksulun, tüyü bitmemiş yetimin elinden 72 trilyonun gasbedildiği bir olaydır.

Buradan üzülerek söylüyorum. Sayın Başbakan şehrimize geliyor, bu açıklama, bu olay patlak verdikten sonra. Şu cümleyi telaffuz ediyor Sayın Başbakan: “Tüyü bitmemiş yetimin hakkını yedirmeyiz.” Doğru, biz de yedirmeyiz ama siz yiyorsunuz. “Belediye Başkanıyla konuştum, bu iş anlatıldığı gibi değil, yanlış.” Sayın Başbakan, Belediye Başkanıyla konuşuyorsunuz -Belediye Başkanıyla konuşuyorsunuz, doğru, konuşacaksınız- neden hakkı gasbedilen 3 vatandaşımızı, 5 vatandaşımızı çağırıp da “Evladım, sen kaç liraya sattın bu arsayı?” deme zahmetinde bulunmuyorsunuz? Neden bulunmuyorsunuz? (CHP sıralarından alkışlar) Tüyü bitmemiş yetimin hakkını savunmak bu mudur? Tüyü bitmemiş yetimin hakkını savunmak bu mudur?

Değerli arkadaşlar, olay sadece 72 trilyonla sınırlı değil. Bu arazi, 1976 yılında, şehir nazım imar planında fıstık geliştirme alanı olarak tahsis edilmiş bir arazidir. Ne zamana kadar? 12/2/2008 tarihine kadar. 2008 tarihine kadar yaklaşık 50 civarında gariban, yoksul insanın -kamuoyu tanıdı o insanları basın yoluyla- uhdesinde kalmış, kısıtlanmış bir arazidir, kısıtlı bir arazidir. Kısıtlı araziyi bilirsiniz; kısıtlı arazi, diğer emsallerine göre değer etmeyen bir arazidir.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)