Anayasa değişikliği

AK PARTİ GRUBU ADINA ALİ ER (Mersin)Sayın Başkan, Yüce Meclisin değerli üyeleri, muhterem arkadaşlar; anayasa değişikliği teklifinin 3 üncü maddesi -aslında, Anayasanın 170 nci maddesi- üzerinde Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum; Yüce Heyetinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.

Muhterem arkadaşlar, evvela, 10 000 000 orman köylüsü adına, bu yasa teklifini buraya getiren Adalet ve Kalkınma Partisi Grubuna ve başta, Sayın Bakanımız ve ekibine, huzurlarınızda, bütün köylülerim adına çok teşekkür ediyorum, binlerce sefer teşekkür ediyorum. (AK Parti sıralarından alkışlar)

Geçen Orman Bakanlığı bütçesinde, burada, yıllardır bu dertler bu kürsülerden konuşulur; ama, her yıl tekrar edilir demiştim. Temenni ederiz ki, önümüzdeki yıl, Orman Bakanlığı bütçesinde bu konulardan bazılarının çözüldüğünü burada görürüz demiştim. Aradan bir hafta gibi kısa bir süre geçti, köylünün en büyük derdi olan 2/B'yle ilgili problemin halledilmesi için anayasa değişiklik teklifi Türkiye Büyük Millet Meclisine getirildi; ben, onun için, tekrar, Orman Bakanımıza ve ekibine teşekkür ediyorum;

Muhterem arkadaşlar, bu konuya özellikle ilgili duymanızı rica ediyorum. Ne oldu da bu köylünün meselesi, bugün, burada tartışılıyor; bir grup bunu getirmiş, diğer grup "bu yanlıştır" diyor. Ne oldu da anayasa değişikliği yapılmak mecburiyetinde kalındı? Değerli arkadaşlar, bu köylü, ormanı açtı, orayı kullandı; onun için, zora düştü, anayasa değişikliği yapmak mecburiyetinde kaldık. İşin doğrusu bu; ama, burada bir doğru daha var: Ne oldu da bu köylü bu ormanı açtı? Biz, devleti yönetenler ne yaptık da bu köylü bu ormanı açtı? Bu millete ekmek kapısı açabilseydik, sanayileşmeyi gerçekleştirebilseydik, o köylü ekmek kapısı bulabilseydi, iş bulabilseydi... Köylünün, ormanı kesmekten zevk mi aldığını zannediyorsunuz. O ormanı keserken o köylünün duyduğu ıstırabı, bir orman köylüsü olarak, gelin, bana sorun. Kan ağladı benim köylüm ormanı keserken; ama, çaresizdi, ekmek kapısı için yaptı bunu; ama, çalıştı, üzerinde bağ, bahçe yetiştirdi, çolunun çocuğunun rızkını temin etti, yuvasını yaptı. Orman köylüsü, açtığı yerlerde, otuz yıldır, elli yıldır, yüz yıldır yaşamaya devam ediyor.

Şimdi, ortada bir gerçek var, o gerçeği, evvela, tespit etmemiz lazım. Muhterem arkadaşlar, ben şunu biliyorum: CHP Grubu da, bu işin doğruluğunu en az Ali Er kadar biliyor. Bunun değiştirilmesi gerektiğini de biliyor; ama, hayretler içinde kaldım ki, dilin kemiği yok, ister öyle, ister böyle konuşuluyor; ben anlamadım. Sabahtan beri şaşırıyorum, acaba, yanlış bir yasa mı çıkarıyoruz diye! Ben, yıllardır bunun kavgasını veriyorum burada.

Şimdi, arkadaşlar, ortada bir gerçek var; bu köylü, bu ormanı açmış, üzerine yerleşmiş, evini yapmış, bağını bahçesini kurmuş; hem millî gelire de katkıda bulunuyor; vergi veriyor, ihracat yapıyor. Ben, size soruyorum: Bu duruma gelmiş yerleri, tekrar, orman yapma imkânınız var mı?

ALİ TOPUZ (İstanbul)Kim diyor bunu?!..

ALİ ER (Devamla)Bana "ben burayı yıkarım, orman yaparım" diyebilecek bir tane yiğit çıkar mı? Mümkün mü; mümkün değil...

ALİ TOPUZ (İstanbul)Ali Bey, sen ne söylüyorsun ya?!

ALİ ER (Devamla)Ha, öyleyse, buna çözüm getireceğiz.

Şimdi, çözüm konusunda aramızda anlaşmazlıklar var; ama, biliyorum ki, bizim söylediklerimizi, aslına bakarsanız, şu politika olmasa, siyaset olmasa, siz de çıkar, bal gibi, bu kürsüden söylersiniz.

ALİ TOPUZ (İstanbul)Daha ilerisini söylüyoruz biz; parasız verelim diyoruz; bedava verelim...

ALİ ER (Devamla)Değerli arkadaşlar, söylemek başka, yapmak başka. (AK Parti sıralarından alkışlar) Ben, onyedi yıldır buradayım beyler; bu kürsüden söylenilen çok sözler duydum; ama, sadece söylenildi, yapılmadı.

Şimdi, bakın, biraz önce bir söz söylendi "buraları orman köylüsüne bedava verelim" diye; öyle mi?..

ALİ TOPUZ (İstanbul)Evet...

ALİ ER (Devamla)Değerli arkadaşlar, bedava verilmesine, evvela, ben taraftarım; ama, bir şeyi unutuyorsunuz... (CHP sıralarından gürültüler)

Bir dakika... Bir dakika... Ben, buradayım... Kanunla düzenleyeceğiz, o zaman görüşelim bunları; ama, unuttuğunuz bir şey var...