T.c. ziraat bankası a.ş.ve tarım kredi kooperatifleri hk. (s.s. 151)

ATİLA EMEK (Antalya)Sayın Başkan, Yüce Meclisin değerli üyeleri; görüşülmekte olan 151 sıra sayılı kanun tasarısının 2 nci maddesi hakkında görüşlerimi açıklamak üzere söz almış bulunmaktayım; Yüce Heyetinizi saygıyla selamlarım.

Değerli arkadaşlarım "Borcun hesaplanması" başlığını taşıyan 2 nci madde incelendiğinde, borç hesaplanmasının amaca uygun düşmediği, pek çok belirsizliği beraberinde getirdiği açıkça görülmektedir.

Faiz kelimesinin kullanılmasından kaçınıldığı için, alışılmış bankacılık uygulamalarına göre, yatırım araçları alanında kullanılan "getiri" ve "nema" gibi sözcüklere yer verilmek suretiyle, madde metni anlaşılmaz hale gelmiş ve çiftçilerin borçlarının hesaplanması, âdeta zorlaştırılmıştır. Madde metninde açıklanan hesaplama yöntemiyle ilgili olarak, bazı Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası şubeleriyle yapmış olduğum görüşmelerde, uzman kişiler arasında bile, borcun somut olarak belirlenmesinde tereddütler bulunduğu ortaya çıkmıştır. Madde metni, bu şekliyle, anlaşılır olmaktan uzaktır.

Örneğin, yeniden yapılandırılması söz konusu olan kredi borçlarına hangi oranda kredi ve temerrüt faizi uygulanacaktır; bu bilinmemektedir. Oysa, üretici borçlarında yapılacak iyileştirme, çok açık ve herkesçe anlaşılabilir biçimde, net, yüzde olarak belirtilebilirdi.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kredi borçlarında çiftçi yararına yapılacak iyileştirmenin yüzde oranıyla belirtilmemiş olması, sanki, bir şeylerin üreticiden gizlenmeye çalışıldığı çağrışımını yapmaktadır.

Değerli arkadaşlarım, açık söylemek gerekirse, bu madde metnine göre, borçlu çiftçinin sorununa yeterli çözüm getirildiği söylenemez. Çiftçiye umut verilmiş, bol vaat yapılmıştır; ancak, verilen sözler tutulmamıştır. Seçim meydanlarında, çok açık biçimde, halka "temerrüt faizleri çiftçinin gündeminden çıkarılacak" denilmiştir; ama, önümüze gelen tasarıda, faiz, yine -her ne kadar "getiri", "nema" dense de- çiftçiden tahsil edilmektedir.

Değerli arkadaşlarım, çiftçinin içerisinde bulunduğu durum, yürekler acısıdır. Öylesine ki, Türkiye'nin en verimli topraklarının bulunduğu seçim bölgem Antalya'da, insanlar, Ziraat Bankasından aldıkları kredilere teminat olarak gösterdikleri arazilerinin üzerine kurdukları tesisler ile arazilerini satsalar borçlarını ödeyemeyecek durumdadırlar; bu hale gelmiştir. Şimdi, bu yeni çözümle de onlara, sadece -uygun tabiriyle- bir naneşekeri verilmektedir.

Değerli sözcü arkadaşlarım ifade ettiler; 1 000 000 000 lira alan şu kadar ödeyecek. Değerli arkadaşlarım, 1 000 000 000 ödeyemeyen insan, şimdi, bunu, 3 000 000 000, 5 000 000 000, 8 000 000 000... Ödeme imkânı olsaydı, zaten, bu duruma düşmezdi. Onun için, şu anda, elbette, bir adım atılmıştır; ama, ne verilen sözlere uygundur ne de çiftçinin durumunu düzeltmeye uygundur.

Değerli arkadaşlarım, sayın milletvekilleri; yakın geçmişte yaşanmış olan ve ülkede sosyal dengeleri altüst eden ekonomik krizlerin sorumlusu çiftçi ve üretici değildir. Bu nedenle, krizlerin bedelinin de üreticilere ödetilmek istenmesi, büyük bir haksızlık ve adaletsizlik olacaktır.

Türkiye genelinde, çiftçinin kullandığı tüm kredinin toplamı 900 trilyon liradır. Bu yasa tasarısıyla getirilen çözüm kapsamında, çiftçi, borcunu 2,3 katrilyon lira olarak geri ödemek durumunda kalacaktır.

Değerli milletvekilleri, bu ülkede vergi kaçıranların, naylon fatura kullananların 7 katrilyon liraya baliğ olan borçlarına getirdiğimiz affı, geliniz, elemeği, alınteriyle üreten çiftçi ve köylümüzden esirgemeyelim.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)