Özelleştirme ihaleleri hakkında

YÜKSEL ÇORBACIOĞLU (Artvin)Sayın Başkanım, sayın milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum.

İlk kez gündemdışı söz talebim oldu ve bu fırsatı bana verdiği için Sayın Başkanımız Sadık Yakut'a özellikle teşekkür etmek istiyorum.

Konuşmamın konusu, özelleştirme uygulamasına ilişkin kanunla ilgili bir değişiklik, bir madde önerisi teklifi ve ikincisi de, 15 Mayıs tarihinde yapılan Karadeniz Bakır İşletmelerinin özelleştirilmesine ilişkindir. Öncelikle, Karadeniz Bakır İşletmelerine ilişkin özelleştirme konusunda sözlerimi, bu konuda yoğunlaşmak istiyorum.

Bu ihaleyle, Karadeniz Bakır İşletmelerinin Murgul İlçesindeki yaklaşık 1 482 dönüm arazisi, Samsun İlindeki 1 252 dönüm arazisi, Hopa İlçesindeki 17 dönüm arazisi ve Samsun'daki Hopa ve Murgul işletmelerindeki tüm sosyal tesisler, lojmanlar, bütün varlıkların satışı söz konusu; ayrıca, Murgul İlçesinde bulunan bir enerji santralımız, hidroelektrik santralımız var. Satışın konusu bunlar.

Genel olarak şunu söyleyebilirim: Yapılan satış 37 600 000 dolarla yapılmıştır henüz kesinleşmemiş olmakla beraber; yapılan tespitler bu rakamın 4-5 katı daha değerli olduğu yönündedir bu tesislerin.

Şimdi, değerli milletvekilleri, bu tesislerin kuruluşu çok eski, cumhuriyetle beraber. Atatürk'ün talimatıyla, 1938 yılında yayımlanan bir Resmî Gazeteyle bunların hepsi yasalaşmış, yasallaşmış, kurulmuş ve Atatürk'ün Murgul işletmeleriyle ilgili kurulan Etibank işletmesinin, Türkiye'deki maden işletme faaliyetlerinde görevlendirdiği bu işletmenin, Murgul işletmesiyle ilgili, 99 yıl, zarar etse de, çalışacağı yönünde talimatı vardır. Böyle bir işletme. 1940'lı yıllardan sonra faaliyete geçmiş Etibank olarak, daha sonra Karadeniz Bakır İşletmeleri kurulmuş, daha sonra ikisi birleşmiş ve sonuçta geçmiş dönemde rantabl ve sağlıklı üretim yaptığı dönemlerde yaklaşık 3 000 kişi, hatta 3 000 kişinin üzerinde işçinin çalıştığı ve sadece bulunduğu Artvin İlini değil, tüm bölge illerini istihdam açısından besleyen ve Türkiye'nin en büyük bakır madeni işletmesinin bulunduğu yer. Bu işletme bugün itibarıyla 236 kişiyle çalıştırılmaktadır. Düşünün 3 000 küsur kişiden 236 kişiye inmiştir. Hatta geçen sene 580 kişi çalışırken, bir kısmı emekli olmuş; ama, bir kısmı, ilk kez Türkiye'de özelleştirme yapılmadan, kapatılmadan, satılmadan, o çalışan işçilerin 150 kişisi işten çıkarılmıştır. Bu ilk kez yapılmıştır ve bu insanlar mağdur olmuştur, hâlâ daha davaları sürmektedir. Bunun gerekçesini hâlâ daha kimse açıklamamıştır.

Değerli arkadaşlar, bu satışın nasıl yapıldığını, neden yapıldığını… Tabiî her şeyi belgeleme imkânımız yok; fakat, öncelikle şunu söyleyeyim: Murgul işletmesi ile bu işletmenin Samsun'daki arazilerinin bir araya getirilerek satılması çok manidardır. Bu çok manidardır; çünkü, bu satışta amacın, Murgul'daki işletmeleri işletmek değil, Samsun'daki arazilerin rantını elde etmek olduğu yönünde çok büyük şüphelerimiz vardır. Böyle bir çalışma sonucu, bu düşünce doğrultusunda, Samsun, Murgul ve Artvin'deki taşınmazlar birleştirilip, satış yapılmıştır.

Bunların, tabiî, kokusu sonradan çıkacak, buranın ucuz mu, pahalı mı satıldığı konusu sonradan çıkacak; ama, ben, şartnameyle ilgili iki noktayı dikkatlerinize sunmak istiyorum: Bu kadar yeri satıyorsunuz, yetmiyor, şartnamenin "ihalenin konusu" konulu 1 inci maddesinin (f) bendinde "işletmede mevcut hammadde, yarı mamul madde ve mamul stokları da satışa konulur" deniyor. Yani, siz, bir işletmeyi satıyorsunuz, neden bunun hammaddesini, mamul veya yarı mamul maddesini de konu yapıyorsunuz buna? Bunu neden söylüyorum? 37,6 milyon dolara satılan yerde, şu anda hammadde olarak tumba sahasında bulunan yüzde 3, yüzde 4, yüzde 5 tenörlü cevherin, dünyada bakır fiyatları yaklaşık 3 kat -geçen yıldan bu yıla- arttığı için rantabl olması nedeniyle şu anda 40 000 000 dolarlık cevher var.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)