At yarışları hakkında kanunda değişiklik yapılması hk. (s.s.1090)

ANAVATAN PARTİSİ GRUBU ADINA TURAN TÜYSÜZ (Şanlıurfa)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; At Yarışları Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı hakkında Anavatan Partisi adına söz almış bulunmaktayım; Yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum.

Konuşmamı kısa kesmek üzere birkaç şeyden bahsedeceğim; çünkü, atçılık gerçekten Urfa için çok önemli.

Değerli milletvekilleri, at ve at yetiştiriciliğine, özellikle cumhuriyetin ilk yıllarında savaştan ulaşıma, tarımdan yarışçılığa kadar olan ihtiyaç nedeniyle at neslinin ıslahı ve sayısının çoğaltılmasına büyük önem verilmiştir, daha çok ıslah çalışmaları için kullanılmıştır. Resmî olarak 1953 yılından itibaren çıkarılan, Türkiye Jokey Kulübü tarafından organize edilen at yarışları, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının denetiminde sürdürülmekteyken, yarışlarda safkan atlara duyulan ihtiyaç, yurt dışından damızlık at ihtiyacını önplana çıkarmıştır. Yurt dışından ithal edilen damızlık, ülkemizde yeterince başarılı olamamıştır. 1983 yılında rahmetli Özal'ın talimatlarıyla ithalat serbest bırakılınca, safkan İngiliz ve Arap atları ülkemize gelmeye başlamıştır. Gelen bu atlar ve at yetiştiriciliğiyle birlikte büyük haralar yapılmaya başlanmış, at yetiştirmek ve at yarışları da zevkli hale gelmiştir. Bu yönüyle de atçılık, spor ve erdemin birlikte anıldığı asil bir yapıya sahip diyebiliriz.

Değerli milletvekilleri, atçılık sektörümüzün gelişmesi için yapılması gereken çalışmalar vardır; eğitim, pazarlama, tanıtım en önemli kavramlardır. Eğitim, her zaman, her alanda olduğu gibi, atçılık sektöründe de önemli bir yer kaplamaktadır. Her kademedeki personelin eğitimi önem kazanmaktadır.

Ayrıca, toplumun, at yarışlarını bir kumar olarak değil, bir spor yarışması olarak görmesinin sağlanması gerekmektedir. Toplumsal çöküntülerin yaşandığı günümüzde, fukaralığın giderilmesine bir umut kapısı olarak aralanan, sonra bağımlılığa dönüşen kumar kapıları, ailelerin çökmesine sebep olarak, sektörü töhmet altında bırakmaktadır. Sağduyulu yaklaşım ve tedbirlerle, ata sporumuz olan atçılığın hak ettiği itibarlı bir düzeyde faaliyeti sağlanmalıdır. Kahramanlık, ideal güzellik ve sadakat sembolü olan at, üzerine kumar oynanan bir vasıta olmaktan çıkarılmalıdır.

Cirit, rahvan, arabalı ve binicilik yarışlarının ülkemizde daha çok benimsenmesi ve geniş kesimlerin ilgi duyması için gerekli çalışmaların yapılması gerekmektedir.

Türkiye'de bulunan yerli atları, belli ırk ya da tiplere ayırmak mümkün değildir. Buna rağmen, halk elinde, yerli kabul edilebilecek küçük cüsseli, düzgün yapılı ve çok dayanıklı atlara rastlanmaktadır. Öncelikle tiplerin belirlenmesi, ardından da bunların korunması önlemleri başlatılmalıdır. Özellikle, yerli at ırkının ve yarış atı yetiştiriciliğinin teşvik edilmesi önemlidir.

Bakınız, kısaca birkaç bilgi vermek istiyorum ilimden. Şanlıurfa İlinde Arap atı yetiştiriciliği, Jokey Kulübü tarafından, 1 000 dönümlük arazi üzerinde yapılandırılmış, Şanlıurfa Arap Atı Pansiyon Harasında 2003 yılında aşım faaliyetlerine başlanmıştır.

Tarım Bakanlığımızdan teknik konularda destek sağlanması durumunda, Şanlıurfa Arap atı yetiştiriciliği, ilin ekonomisine, ayrıca, bu konuda, 400 at sahibi ve 600 at yetiştiricisi ve bunların yardımcı elemanlarıyla birlikte ortalama 2 000 civarında kişiye katkı sağlamaktadır.

Atçılığın dünyaya açılabilmesi için de, at ihracatının desteklenmesi ve yurtdışına tanıtımının yapılması gerekmektedir. Atçılık Meslek Yüksek Okulundan mezun olan öğrencilerin sisteme entegrasyonunun sağlanması için istihdam önceliği verilmesi, ayrıca at yetiştiriciliği konusunda at yetiştiricilerinin kurslarda eğitilmesi için, üniversitelerle ilgili bilimsel çalışmaların yapılması gerekmektedir.

At satışlarının sağlıklı yürütülebilmesi için de pazarlama çalışmaları önem kazanmaktadır. Ayrıca, atçılık sektörünün kamuoyunda daha iyi tanıtılabilmesi ve yurt dışına açılabilmesi için tanıtım faaliyetleri de çok önemlidir.

Değerli arkadaşlar, atçılık sektöründen, daha doğrusu Jokey Kulübünden elde edilen gelirlerin birçoğu vergilere gitmektedir ve başka fonlara aktarılmaktadır. Bu fonlara aktarılan bu paranın atçılık sektöründe kullanılabilmesi için, bu fonların payının azaltılması gerekmektedir. Birkaç örnek vermek gerekirse: KDV'nin yüzde 18'lerde olması, şans oyunlarına yüzde 10 payın ayrılması, Veraset İntikal Vergisi adı altında alınan vergiler, belediye eğlence vergisi olarak alınan vergiler, Savunma Sanayii Fonuna, Kredi ve Yurtlar Kurumu Fonuna yüzde 5'lik, yüzde 5'lik, Türk Tanıtma Fonuna, Çocuk Esirgeme Kurumuna yüzde 1 oranında bir pay ayrılmakta, toplam kesinti yüzde 43 civarında. Dünyada ortalama yüzde 22 iken, bizde bu pay yüzde 43 civarında. Bizden sonra en yüksek payı da Arjantin, Brezilya almaktadır, yüzde 30 civarındadır.

Bu kanunun yasalaşması dileğiyle diyorum; teşekkürler sunuyorum.

Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.

Sağ olun. (Alkışlar)